Бахтияр Вагабзаде
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Daş ürəklərdə yanıb daşları sındırdı muğam.Haqqa düşmən olanı haqqa tapındırdı muğam.
Bakıyla Təbrizin arasındayamMənim qismətimdir alatoranlıqGecəylə gündüzün arasındayam,
İnsan kimi saxla məniUlu tanrı, köməyim ol,Arzuma adaxla məni.
Nə sən gülsən, nə mən bülbülBir qız qarlı qış günündəDibçəkdə bir gül bitirdi.
Buludlar nə yaman gözəl olurmuşKomamız meşənin qalın yerində,Dağda salamlardı hər günü babam.
Əgər qorunmazsa istiqlalımızQəribə zamanda yaşadıq, oğul,Bilmədik maskayla üzün fərqini.
Təzədən yaratsın yaradan biziYalan mamırlanıb ürəyimizdəHaram maya tutub çörəyimizdə.
Axı, dünya fırlanır...Vaxtın dəyirmanında daş əridi, qum oldu,Tarixə atdığımız qayıtdı, lüzum oldu.
Sevincin zirvəsi, dərdin zirvəsiKöhnə dostum M.Sadıq müəllimə*Qarışıb dünyanın yaxşı-yamanı,
Özündən ayrıla bilməyəcəksənDeyirsən, dərd oldu bizə eşqimiz,Sarsıntı, üzüntü yetməzmi artıq?
Yenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdurYenə bağlar o bağlardır, fəqət bağda gülüm yoxdur,Gülüm yoxdur, bu dünyada ayım yoxdur, ilim yoxdur.
Bu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaBu qədər saldı məni həsrət, amandan-amanaKönlüm axırda mənim düşdü gümandan-gümana.