Физули · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ساقیا می ده که حرفی ز آن دهان گویم تراتا نکردم مست کی راز نهان گویم ترا
Газель 20روزی که پیش خویش نبینم حبیب رادارم هزار شوق که بینم رقیب را
Кыта 20دام دردست و بلا دایره قید جهانعارف آنست کزین دایره بیرون باشد
Рубаи 20مشتاق وصال تو کسی نیست که نیستحیران جمال تو کسی نیست که نیست
Кыта 23نوجوانان را خدا در اول نشو و نماچون ملک از هر خلل پاک و مطهر آفرید
Кыта 26در صدف صدق جناب متولیکز رای منیرش عتباتست منور
Газель 28نی دل و دین ماند نه صبر و شکیبایی مرارفته رفته جمع شد اسباب تنهایی مرا
Кыта 28آدمی را فضل صوری و کمال معنویستنیست هر وقتی بهر حالی که باشد بی اثر
Кыта 30بر هر چه دل نهادم و گشتم اسیر آنچون اشتداد الفت من دید روزگار
Касыда 31شد از شکوفه چمن را لطافتی حاصلنماند نامیه را از خزان گره در دل
Кыта 37عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
Рубаи 39حکم ازلم اسیر رفتار تو کردحیران لب و واله گفتار تو کرد
Газель 40هیچگه بر حال من رحمی نمیآید ترامیکشی ما را مگر عاشق نمیباید ترا
Рубаи 40روزی که ز هر چه هست آثار نبودوز خواب عدم زمانه بیدار نبود
Кыта 44دی کرد التماس ز من پاک گوهریکای رند بهر ما صفت زاهدان مگو
Рубаи 57ای بر همه عالم در احسان تو بازاولی بتو عرض راز و اظهار نیاز
Газель 63بهر صید آن ترک بدخو بر سمند کین نشستباز خواهد شد عنان صبر صد مسکین ز دست
Газель 82بگل خطت چو نقابی ز مشک ناب انداختهزار شاهد فتنه ز رخ نقاب انداخت
Газель 86ازان درین چمنم میل گلعذاری نیستکه هیچ برگ گلی بی بلای خاری نیست
Газель 88سایه ات را متصل ذوق وصالت حاصل استنیست دور از دولتی اما چه حاصل غافل است
Рубаи 89در دل غم یاریست که من می دانماندو نگاریست که من می دانم
Рубаи 98ای فیض هدایتت مرا هادی راهدایم تو ز حال من به از من آگاه
Газель 105بی لبت قطع نظر کرده ام از آب حیاتدارد از شام غمت آب حیاتم ظلمات
Газель 115هست ما را زندگی از جوهر شمشیر دوستروح ما گر هست جوهر جوهر شمشیر اوست
Газель 135به حالم التفات آن ماهرو بسیار کم دارددل از کمالتفاتیهای او بسیار غم دارد
Газель 148نه حبابست که پیدا ز سرشک ما شداشک را آبله از سیر بپا پیدا شد
Газель 154ای که گویی که دلت خون نشود چون نشودچه دلست آنکه ز بیداد بتان خون نشود
Газель 164جان بیرون رفته را بویت به تن میآوردمرده را ذوق کلامت در سخن میآورد
Газель 174تا مرا سودای شمع عارضت در سر نبودسینه ام سوزان دلم صد پاره چشمم تر نبود
Газель 190ناله گره از رشته کارم نگشایدکار دلم از ناله زارم نگشاید