Габиб Сахир
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Siz çöllərdə, biz şəhərdə çürüdük,Deyin görüm, macarmısız, yoxsa türk?
Bir qulamın günahıBir tacir qulamı ki, əzəldən talesizmiş,Sarayda xacə üçün dəyərsiz çalışardı.
Yəzidin sarayıAğ-gümüş minalı qəndillərin al şölələri,Qanlı izlər buraxıblar suların çəngində.
Dəmirlinin ətəyindəParıldayır inci tək səhər çağında,Fəcrin göz yaşları yarpaqlar üstə.
Oyan, ey sevgilim!Dağdan ay çıxar, ağ pəncə açar,Yaralı könlüm dərdlərə dolar,
Muğanda quraqlıqI**Muğanda düşdü quraqlıq, çayır, çəmən yandı,
Bir ərəb sarayıdırI**Bir ərəb sarayıdır, qapılar oyma-oyma,
“Sazımın sözü” şairinəI**Sən ey əziz Qaraçorlu,
Yağmasan da guruldaI**Axma irmaq, mən də sənə yoldaşam,
Suda işıqlar“Bağmeşə”dən iraq, “Sarı dağlar”dan,Günəş doğur səhər, rəngi qızıl qan!
Şerin diliQızıl, gümüş, ipək xalça, daş ayna,Bir tacirə yetər, onu şad edər.
Qafqaz yollarındaBir parça*Sökülmüşdü dan yeri, çöl quşları ötürdü,
Azərbaycanın gənc yazıçısı Namurad Fridun İbrahimiyəİldönümün tutan yoxdu,Yoxdur səni yada salan.
Batbat yeyən uşaqlarƏqrəb yuvası, palçıq evlərdə,Daş əsrindən qalma iyrənc yadigar,
Kölgələnən qızıl dağlarKölgələnən qızıl dağlar görünür,Yaşıl ipək pərdələrin ardından.
Əsir ellərin şairiyəmBinəhayət bu göyün altındaBizə bir qübbeyi-füruzə də yoq.
Şirazlı şair Xoca HafizSəni “Xoca” qəzəllərin odladı,Yoxsa türkün gözəlləri odladı?
Kəndimizdən qovulanlarQaradağlı pəri, özün biləli,Bizim xərab kəndə gəlin gələli,
PoemaI**Bürümüş kəfənə torpağı
Məndən salam deyin gözəl Təbrizə!Peyğam*Şəfəqlərdə uçan axşam quşları,
Nil çayı mənzuməsindən parçalarAşın, daşın, deyə, Nilin suları,Çiçəklənsin Misrin tozlu baharı.