Хумам Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گفتی غم عشقت همه کس میدانداین راز گشادهای بدان میماند
Газель 43از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شبهای مرا خود سحری نیست
Рубаи 43در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لبهای تو مستی نکند
Газель 47بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت
Мафрад 48چون تو از جانب شیراز به تبریز آییشکر آن نعمت را وام کنم گویایی
Газель 52هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد
Газель 54سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد
Рубаи 54شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Газель 56جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد
Рубаи 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Газель 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Рубаи 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Газель 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Рубаи 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Газель 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Рубаи 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Газель 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Газель 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Газель 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Рубаи 77ای حلقهٔ مشکین تو دام دل منمحنتکدهٔ عشق تو نام دل من
Газель 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Рубаи 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون
Газель 81ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود
Рубаи 82از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به
Газель 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Рубаи 87اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
Газель 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Газель 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Газель 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Рубаи 92هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی