Ирадж Мирза · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چونان شدم ضعیف که گر نه سخن کنمدر مجلسی ، کسی بنبیند که این منم
Касыда 31ای سیهچشم چه دیدی تو از این دیده گناهکه نگاهت چو کنم خیره کنی چشم سیاه
Касыда 35سخت است گرچه مرگِ پدر بر پسر همیهان ای پسر مخور غم از این بیشتر همی
Кыта 43ندانم از چه به هر جا که لفظ کار آیدردیف آن را فی الفور لفظ بار کنند
Кыта 44دلم به حال تو ای دوستدار ایران سوختکه چون تو شیر نری را در این کُنام کنند
Кыта 48قبض آقای کمال السلطنه استبایدش امضا کنی بسیار زود
Кыта 51نشسته بود فقیهی به صدر مجلس درسبجای لفظ عَن اندر کتاب خود من دید
Кыта 64دادم به مسیوهال خراسان راعیسی صفت گریختم از احمق
Кыта 71ناظم الدوله روز جمعۀ مامختصر دودی و دمی داریم
Кыта 76خسروا! گرچه فراموشی در طبع تو نیستاین سخن های دلاویز فراموش مکن
Касыда 14ساقیِ سیم بر بده ساغرکه جهان یافت رونقِ دیگر
Касыда 18بیضهام رنجور شد از بیضهات دور ای وزیرپرسشی کن گاهگاه از حالِ رنجور ای وزیر
Касыда 21ای بر کچلان دهر سرهنگحق حفظ کند سرِ تو از سنگ
Касыда 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Касыда 32به حکمِ آن که ز دل ها بُوَد به دل ها راهدلِ امیر ز سوزِ دلِ من است آگاه
Касыда 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی