Ирадж Мирза · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت
Отдельные бейты 13دست در حلقهٔ موی تو کنمبوسهای بر سر و روی تو کنم
Касыда 13برآمد بامدادان مِهرِ انورجهان را کسوتِ نو کرد در بر
Маснави 15وزیرا از مبارک بیضه ات دورمرا امروز گشته بیضه رنجور
Газель 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Маснави 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Кыта 19ای مِهین صدر فلک مرتبه در دورۀ توگر شود رنجه دل اهل هنرشایان نیست
Кыта 20نکویان را بباید آرزو داشتمرا آگاهی اصلاً آرزو نیست
Маснави 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Маснави 25شد گذار عزبی از در باغدید در باغ یکی ماده الاغ
Маснави 26طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
Касыда 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Маснави 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Кыта 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر
Кыта 69ای خایه به دست تو اسیرمبنمودهای از جماع سیرم
Кыта 80آب حیات است پدرسوختهحَبِّ نبات است پدرسوخته
Маснави 2پادشهی رفت به عزمِ شکاربا حرم و خیل به دریا کنار
Мурабба 2قوام السلطنه به پیشکار داخلی خود میرزا قاسم خان گوید:یک دو روزست دگر دست به کاری نزنی
Зохре и Манучехр, глава 2از طَرَفی نیز در آن صبحگاهزُهره مِهین دخترِ خالویِ ماه
Касыда 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
Газель 3خرِ عیسی است که از هر هنری باخبر استهر خری را نتوان گفت که صاحب هنر است
Рубаи 3اکنون که هوای ری به سر دارم و بسملبوس همین پوست به بردارم و بس
Маснави 4از مالِ جهان ز کهنه و نودارم پسری به نام خسرو
Кыта 4شنیدم کارفرمایی نظر کردز روی کِبر و نَخوَت کارگر را
Касыда 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Газель 7شکر خدا را که بخت هادیم آمدنامهای از حاج شیخ هادیم آمد
Ареф-наме, глава 8خدایا کی شود این خلق خستهاز این عقد و نکاحِ چشم بسته
Ареф-наме, глава 9بیا عارف که دنیا حرف مُفتستگهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است
Газель 9یاد کردند مرا باز به گلدانِ دگرگلبنانِ دگر از طرفِ گلستانِ دگر
Маснави 10من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم