Ирадж Мирза · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مُردم از حسرتِ آهورَوِشان و رَمِشانمی ندانم به چه تدبیر به دام آرمشان
Касыда 34چندی گُزیده یار ز من دوریافزوده شور بختِ مرا شوری
Маснави 35هرچه گویی تو طبیعی میگویبیشتر زانچه طبیعی است مجوی
Кыта 35ای راد خدیوِ عدلپرور بنگرطفلی بودم آب به گوشم کردند
Кыта 36بر سردر کاروان سراییتصویر زنی به گچ کشیدند
Кыта 37ستوده طبع وحیدا رسید نامۀ توشد از رسیدنش این جان ناتوان خرسند
Кыта 45یارب این عادت چه میباشد که اهل ملک ماگاه بیرون رفتن از مجلس ز در رم میکنند
Кыта 52این حاکم بی عُرضه به ما اهل خراساندردی نفرستاد و دوا نیز نبخشید
Кыта 55شب در بساط احرار از التفات سردارکنیاک بود بسیار تریاک بود بی مر
Кыта 59چند تو را گفتم ای کمال مخور کیرتا نشوی مبتلا به رنج بواسیر
Кыта 63بشنو که لطیفۀ قشنگی استاین است حقیقت اصلِ معنیش
Кыта 72ما که اطفال این دبستانیمهمه از خاک پاک ایرانیم
Кыта 77دیشب دو نفر از رفقا آمده بودنددر محضر من ساخته بر ماحضر از من
Кыта 82جز گه و گند و کثافت چیزیاندر این شهر ندیدم بنده
Кыта 84پر شد در و دیوار بَلَد از گل و از لایکو خاک که گویم به سَرَت ای بلدیّه
Кыта 87وه چه خوب آمدی صفا کردیچه عجب شد که یاد ما کردی
Маснави 1ای خدا باز شبِ تار آمدنه طبیب و نه پرستار آمد
Касыда 1خواب دیدم که خدا بال و پری داده مرادر هوا قوّت سیر و سفری داده مرا
Кыта 1هر که آمد در این جهان ناچاررود از این جهان چه شَه چه گدا
Кыта 2شاه زاده ضیافَتی کردیکِافَت آوَرد مَر ضیایِ ترا
Рубаи 2هر وقت که دیدی غَضَبت رو آورداز یک تا صد شماره کن ای سرهمرد
Маснави 3به یکی از دوستان مُتَشاعر مُتِذَوِّق خود که معهود بود بیاید و دیر کرده بود این سه بیت را بدیهة نوشتم :من که مُردم ز انتظارت ای فقیر
Касыда 4حَسَبِ مرد هنرمند به فضلست و ادبشکر ایزد که مرا فضل و ادب گشته حَسَب
Зохре и Манучехр, глава 4بود به بند تو خداوند عشقخواست نَبُرَّد گلویت بندِ عشق
Маснави 7یکی خِرس بودست در جنگلیدَرَنده هَیُونی قوی هِیکلی
Рубаи 7آمد به چمن برفِ شگرفِ خنکیدر قور که دید همچو برفِ خنکی؟
Кыта 9سرگشته بانوان وَسَطِ آتشِ خِیامچون در میانِ آبْ نُقُوش ستارهها
Кыта 13به احترام به این سر نظر کنید ای خلقکه بی حیات ولی در حیات جاوید است
Касыда 16چو شاه بنند دل در جهان به رَشفِ ثُغُورچگونه یارد بستن کمر به حفظِ ثُغور
Касыда 20هر که را با سرِ زلفِ سیه افتد کارشچون سیه کاران آشفته بود بازارش