Ирадж Мирза
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نکویان را بباید آرزو داشتمرا آگاهی اصلاً آرزو نیست
Маснави 24طبیعت گر شَگَرفی ها نَمایدشِگفتی بر شگفتی ها فزاید
Маснави 26طبع من این نکته چه پاکیزه گفتسهل بُوَد خوردن افسوس مفت
Касыда 26امیر کرد مرا امتحان به خطّ و سخنبه روزِ غُرّۀ شَوّال عیدِ روزه شکن
Кыта 56وفا در گل رخان عطر است در گلمن این را خوانده ام وقتی به دفتر
Кыта 69ای خایه به دست تو اسیرمبنمودهای از جماع سیرم
Кыта 80آب حیات است پدرسوختهحَبِّ نبات است پدرسوخته
Ареф-наме, глава 1شنیدم من که عارف جانم آمدرفیقِ سابقِ طهرانم آمد
Касыда 3ز درج دیده در آورده ام لَالی رانثار مقبره ی درة المعالی را
Рубаи 3اکنون که هوای ری به سر دارم و بسملبوس همین پوست به بردارم و بس
Кыта 4شنیدم کارفرمایی نظر کردز روی کِبر و نَخوَت کارگر را
Касыда 6دلا ز بختِ بدِ من علی قلی خان رفتدریغ و درد که از دست بیست تومان رفت
Газель 8چون خورم می، در سرم سودایِ یار آید پدیدراست باشد این مثل کز کار، کار آید پدید
Ареф-наме, глава 9بیا عارف که دنیا حرف مُفتستگهی نازک گهی پَخ گه کُلفت است
Маснави 10من آن ساعت که از مادر بزادمبه دام مهر و چنگ مه فتادم
Кыта 11اندر خبر بُوَد که نبی شاهِ حق پرستچون سویِ عرش در شبِ معراج رخت بست
Маснави 12عاشقی محنتِ بسیار کشیدتا لبِ دِجله به معشوق رسید
Отдельные бейты 15طبعم نشاط کرد به انشاد این غزلدر اقتفا به خواجۀ کابینه ساز کن
Газель 15آزردهام از آن بُتِ بسیار ناز کُنپا از گلیمِ خویش فزونتر دراز کُن
Маснави 16ای نکویان که در این دنیاییدیا از این بعد به دنیا آیید
Отдельные бейты 16ای به درگاه تو نیاز همهکرم تست چاره ساز همه
Маснави 17چنین می گفت شاگردی به مَکتَبکه این مکتب چه تاریکست یارب
Касыда 22زان همه امّیدها که بودم در دلنیست کنون غیرِ ناامیدی حاصل
Кыта 25در بُن یک بیشه ماکیانی هر روزبیضه نهادی و بردی آن را یک کُرد
Маснави 31گفتم به جوانکی مُفَرَّنگکای در خم و چم بسان خرچنگ
Кыта 33حضرت شوریده اوستاد سخنسنجآن که همه چیز بهتر از همه داند
Кыта 40فرمانروای شرق که عمرش دراز بادمیخواست زحمت من درویش کم کند
Кыта 41استاد کُلّ فی الکُلّ شوریده است در شعرتنها نه من بر آنم مَردُم همه بر آنند
Кыта 46وُزرا از چه دیده مینشوندراستی مردمانِ دیدنیند
Кыта 47سود و زیان جهان دیده و سنجیده ایمکسی که خورد و خوراند از این جهان برد سود