Мамед Араз · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Çıxıb getmək istəyirəm, çıxıb getmək...Harda, neçə iz-tozum var, yığıb getmək,
Bu dönüklər, vəfasızlar dünyası...Kimi kim bivəfa dünyada gördüm,*bivəfa gördüm.*
Kefli İsgəndərlə görüş(Mirzə Cəlilə)*İsgəndərlə qarşılaşdım
Ocaq yanır, görən yoxdurÖz əlinlə qalamışdın bu ocağı,İndi ona çovğun, külək
Mən ciddi, sən güləyənBax dağa, gül;Bax çaya, gül;
Sizə yetim deyən olsaSon anımda qəlpələnmək istərəm –Araz boyu səpələnmək istərəm.
Bu gecə yuxumda Arazı gördümBu gecə yuxumda Arazı gördüm,Arazı belə tox görməmişdim heç.
Köhnə qafiyələr – Çaylaq daşlarıŞairlər, sözləri buxovlamayın,Gəlin yığışdıraq qafiyələri!
Günəş günüƏkinçi, səpinçi gününə yaxın,Dəmirçi, kömürçü gününə yaxın,
Mübarəkdi, mübarək!Andım, yoxdu – bu urvadı, bu duzdu.Andın varsa – quruşdan da ucuzdu.
Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Sənin də etibarın bura qədərmiş, heyif...Dözümünün dözümü çatmadı sona qədər.
Palıd, səni kim yıxdı?Ucalmağa göyün dayaz,Dərinliyə yerin dayaz.
Zamana aldanan böyük yazığaBelə çoxumuzu aldatdı zaman,Gülüb, arxamızca daş atdı zaman.
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Əsrin yalanları, əsrin vədləriBu əsrin yalanı tükənmir, artır,Bu əsrin vədləri ilğımdı deyən,
Aldada bilirəm özümü hərdənAldada bilirəm özümü hərdən,Özümə xoş gəlir bu qəbahətim.
Əlim çatmaz, ünüm yetməzBir də gəldim, bir də gördüm dağları:Əlim çatmaz, ünüm yetməz...
Ya rəbbim, bu dünya sən quran deyilİnsandan insana körpümüz sınıb,Ya rəbbim, hamımız sənə sığınıb.
Əgər son nəğməmi oxuya bilsəmAxşamdan səhərə yetdiyim kimi,Əgər min arzumdan birinə yetsəm,