Мирварид Дильбази
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Saralan yarpaq düşəcək,Bu hökmüdür təbiətin.
Nənəmiz, babamız yurd salan yerdəNənəmiz, babamız yurd salan yerdəDolaşmaq qismətim olarmı bir də?
Tək ağacXalqıma ithaf*Buludlar çaxnaşır göyün üzündə,
Unudulmaz Zərifə xanımın əziz xatirəsinəO ağıl, o kamal, sədaqət rəmziBənövşə fəslində tərk etdi bizi.
Məsul işMəsul işə qoyuldunOğul, işin mübarək!
Biz od üstündə doğulduqMən ölümlər və sürgünlər, qadağanlar, milli qırğınlar və soyğunlar, milli təhqirlər, milli əsarət görmüş nəslin nümayəndəsiyəm. Uşaqlığım zəhərə batırılmış badam içinə oxşayır. Gəncliyim, ahıllığım, qocalığım kəşməkəşli illərdən keçib. Atamın şəhid olmasıyla doğma kəndimizdən, buz bulaqlı meşələrimizdən ayrılıb, anamızın göz yaşlarını qəlbimizə axıda-axıda bacımla mənim Daş Salahlı və şəhər həyatımız başlayıb.Lakin milli dərdlərimiz daha böyük olub. Müsavat hökumətinin qurulduğu günlərin sevinci, süqutunun kədəri, 20-ci ildə kəndlərimizə qəfil erməni hücumları, az ömürlü, iztirablı qaçqın günlərimiz bir-birini əvəz edib.
KörpələrBilgəh qəbiristanındaMuncuq kimi düzülüb
Yüngül adamlarlaYüngül adamlarla dostluq eyləmə,Şərabla qızanda onların başı
Ey bixəbərEy bixəbər!Mən səni sevdiyim qədər
TarizənYatmış həsrətimi bəsdir, oyatma!Köhnə havaları çalma tarizən!
Vətən oğul istəyirDöymür sinəsinə hər an “mən” deyə,Uca kürsülərdən “el-vətən”!- deyə,
Boz külümdənAramızda Qara dənizGörünmür ucu, bucağı,
Olarmı?Gəl səninlə eli gəzək,Ağsaqqallar desin görək,
KəşflərGilyətin bıçağı düzəltdi biriÜlgücü başları kəssin bir anda.
NizamiNizami, sən neçə şah yola saldın,Kamal dünyasının şahı sən oldun.
EvimdəEvimdə nə gülüş var,Nə şadlıq var,
NiyəGözlərin niyə doldu?Könlümdə tufan oldu.
Od üstündə çiçək bitməzSən o tayda,Mən bu tayda,
Qapımı döyürlərÜrəyim bir parça ətlə qan deyil,Qış susqun,
Od söndü, külüm qaldıDilim var, sözüm hanı?Adım var, özüm hanı?
Haqq və ədalət!Bu bəlkə bir quru sözmüş,İnsan dar ayaqda ədalət gəzmiş.
SarpBir qılıncla ikiyəBölünmüşdür bir bədən.
Vətən oğluCanında canımız,Qanında qanımız olan oğul!
AzərbaycanımTorpağı – türbət,Suları – şərbət,
Qoymayın ağlayım məniMən ağlasam düşmən gülər,Qoymayın ağlayım məni!
Həsrətəm sizəEy gözümün yaşı,Sinəmin dağı,
Od ələnərGöyərməz qovrulmuş buğda,Bar verməz bağbansız bağ da.
Danko kimiVurğun, indi bizə elə gərəkdinQasırğa önünü kəsən dağ kimi.
YüngüllükYüngüllük insana böyük kədərdir,Burda hər nə varsa, gəldi-gedərdir.
Məhəmməd Əmin Rəsulzadənin əksi qarşısındaÜzündə xalqının böyük kədəri,Xəyalında vətən xatirələri