Нариман Гасанзаде
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Öz ağrım ömürlük özümə bəsdi,özgəyə yamanlıq gəlmir əlimdən.
Niyə demədinizSizi düşünürəm oturub bəzən,ey mənim möhtərəm müəllimlərim.
Yanaşı getməyimiz elə səadət imişSən burda, mən şəhərdə,hava soyuq, yol uzaq.
Şair taleyindən yarıya bilmir“Mənə bir it hürür, bir qara çaqqal”*Ə.Cavad*
Bir az möhlət istəyirəm ömürdənSaçlarımın rəngindədir gödəkçəm,yarı bozdu, yarı qara, yarı ağ.
Qorxuram “anama” mən ana deyim– Bir qadın anama oxşayır, ata,üzü, görünüşü, boyu-qaməti.
Dişləri mırıq, düyməsi qırıq, şalvarı qısa, qardaşım İsaXanım izahat verir,şəkil çəkib ad verir:
Heç nə istəməyən qız– Ata, güllü bir corab al,heç nə daha istəmirəm.
Ay Xanım, gəl oynayaq– Xa... nım... – deyə sərçələr,cik-cik edib höccələr.
Məni bir qız gözləyirRüstəm Rüstəmzadə bəstələmişdir*Mən görüşə gedirəm,
Tehranda Azərbaycan səfirliyi, Üçrəngli bayrağımızSəni qaldıranacan,can verdik, nə qədər can.
İtkin düşənlərin yeri bilinmirXırda qəzetlərin birində*qərəzli yazılar oxudum*
Baxt qapın ağzında ayaq üstədiBaxtımız əbədi, həyat dəyişkən,dünyanın özü də bir cür yuxuymuş.
Sənə qul deyəni qul kimi öldürGəl mənim “qul” balam, “qul” pəhləvanım,qullar bazarında necəsən oğlum?
Dünyanın üzü toy, astarı yasdıKardioloq, prof. Fuad Əliyevə*Ölçüb təzyiqimi keçirsən belə,
Bakıda “Yaşıl bağ” xəstəxanası və onun hasarıBir addım var arada,amma əsl möcüzə.
Aspirant dostum Abdulla Abbasovun qızınaA qızım, gülüşün necə təmizdi,bu necə tilsimdi, bu necə ovsun?
Məni bayraq kimi tutun yuxarıMənim həyatımın nə mənası var,sizin üzünüzdə gülüş olmasa.
Yazıq filNə qədər yaşayırsan...Fərqi yox uzun ömrün.
Böyük periklin ən ağır cəzasıUzaq Afinada, qədim zamanlar,Perikl adlanan böyük hökmdar,
“İran şahı”na məktubMən dəmir yol fəhləsininoğluyam, şah!
Qaçdıq qara saçdan ağ saça qədər...Şair qardaşım Məmməd Arazın 70 illiyinə*Ürək o Sahildə bu Sahildədir,
Ürəyim ananı istəyir, qızımÜrəyim ananı istəyir, qızım,sən yaşa, dünyada qəmsiz, kədərsiz.
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
Mənim nikahımı pozdu təbiətMənim nikahımı pozdu təbiət,köklədi simləri xeyir-şər üstə.
“Ziyafət”dən qayıdan qızGecə keçib gecədən,keçən yoxdu küçədən.
Mənim yandığımı demə, yanarsanXalq artisti Əminə Yusifqızına*Gör necə qarışıb qəmim qəminə,
Məhəbbət! Nə deyim bu ülvi adaMəhəbbət! Nə deyim bu ülvi ada,Hamıya bir gözlə baxmayır o da.
Qız idin – sevinən, qaçan, güləyən...Mən bu daş saçlara sığal çəkmişəm,nə qədər öpmüşəm bu daş üzündən,
Yoxa çıxan Yeddi yaylıq dastanıYaylıqlar itdi bir-bir,Hardadı bəs, kim bilir?!