Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟
Газель 90تا زندهایم، یاد لبش بر زبان ماستذکرش دوای درد دل ناتوان ماست
Газель 92آن ترک پری چهره، که مانند فرشتستیارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟
Газель 96بنگرید این فتنه را کز نو پدیدار آمدهستخلق شهری از دل و جانش خریدار آمدهست
Газель 97این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
Газель 101هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست
Газель 103از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست
Газель 112آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوستو آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست
Газель 116در گمانی که: به غیر از تو کسی یارم هست؟غلطست این، که به غیر از تو نپندارم هست
Газель 117پیداست حال مردم رند، آن چنان که هستخرم دلی که فاش کند هر نهان که هست
Газель 121دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست؟از من مهجور سرگردان چه دیدی؟ باز چیست؟
Газель 122ای دل، از هجران او زارم همی باید گریستتر ک خفتن کن، که بیدارم همی باید گریست
Газель 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Газель 146چه شد آن سرو سهی؟ کز لب این بام برفتکه به یک دیدن او از دلم آرام برفت
Газель 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Газель 149به وقت گل پی معشوق و باده باید رفتسوار عیش تراند، پیاده باید رفت
Газель 152از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت
Газель 153عمر به پایان رسید، راه به پایان نرفتکانچه مرا گفتهاند دل ز پی آن نرفت
Газель 155مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت
Газель 157زمانی خاطرم خوش کن به وصل روی گل رنگتکه دل تنگم ز سودای دهان کوچک تنگت
Газель 164ای ماه سر نهاده از مهر بر زمینتصد مشتری درخشان از زهرهٔ جبینت
Газель 171هیچ اربه صید دلها در زلف تابت افتداول بکشتن من عزم شتابت افتد
Газель 176عشق و درویشی و تنهایی و دردبا دل مجروح من کرد آنچه کرد
Газель 178دلی، که میل به دیدار دوستان داردفراغتی ز گل و باغ و بوستان دارد
Газель 189خاک آن بادیم کو بر آستانت بگذردیا شبی بر چین زلف دلستانت بگذرد
Газель 193هوست معتکف خانهٔ خمارم کردعشقت از صومعه و مدرسه بیزارم کرد
Газель 196چاره سگالیدنم فایدهای چون نکردآتش هجران تو جز جگرم خون نکرد
Газель 200دوش بگذشت و دل از دور تماشایی کردامشبم حسرت او دیده چو دریایی کرد
Газель 202عشق بیعلت ترنج دوستی بار آوردگر به علت عشق ورزی رنج و تیمار آورد
Газель 204هر کس که در محبت او دم برآوردپای دل از کمند بلاکم برآورد