Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای برون از بلندی و پستیجز تو کس را نمیرسد هستی
Газель 785روی در پرده و از پرده برون مینگریپردهبردار، که داریم سر پردهدری
Газель 798دل من دردمند تست درمانش نمیسازیدلت بر وی نمیسوزد به فرمانش نمیسازی
Газель 802جهد بکن تا که به جایی رسیدرد بکش، تا به دوایی رسی
Газель 806سنت آنست که خاک کف پایش باشیفرض واجب که به فرمان و برایش باشی
Газель 813جانا؛ غم ما نداشتن تا کی؟ما را به جفا گذاشتن تا کی؟
Газель 815گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟خود با کمند عشقم وزنی نبود و سنگی
Газель 816این دل پر هوش ما با همه فرزانگیشد ز غم آن پری فاش به دیوانگی
Газель 840کاکل آن پسر ز پیشانیکرد ما را بدین پریشانی
Газель 848جفا بر کسی بیش ازین چون کنی؟که هر دم به نوعی دلش خون کنی
Газель 849به نشاط باده چو صبحدم سوی بوستان گذری کنیبسر تو کین دلخسته را به نسیم خود خبری کنی
Газель 856ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی
Газель 860بر گذشت از من و بنمود چو ماه از سر کویدلبر کافرم از چادر کافوری روی
Газель 867با دل تنگ من از تنگ شکر هیچ مگویچون ترا از دل من نیست خبر هیچ مگوی
Газель 878ای در دل من چو جان کجایی؟وی از نظرم نهان کجایی؟
Газель 880با دشمنان ما شد هم خانه آشناییکرد از فراق ما را دیوانه آشنایی
Газель 882زهی! حسن ترا گل خاک کویینسیم عنبر از زلف تو بویی
Газель 886ای نسیم سحر، چه میگویی؟از بت من خبر چه میگویی؟
Касыда 14قومی که رَه به عالَمِ تحقیق میبَرندمشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند
Касыда 16روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شودوین باد و بارنامه ز سرها بدر شود
Касыда 18در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گرکز چرخ پیرزن کمی، ای چرخ پرده در
Касыда 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Касыда 37ای روزهدار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری
Касыда 40جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنیخطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی
Тарджибанд 2در خرابات عاشقان کوییستوندر آن خانه یک پریروییست
Рубаи 1چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
Рубаи 6گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت
Рубаи 34بر گوشهٔ چشم تو، که شوخ و شنگستآن خال تو دانی به کدامین رنگست؟
Рубаи 36رویت، که به خوبی گل خندان منستآرامگهش دل چو زندان منست
Рубаи 39مقصود ز هر حدیث و هر زمزمه اوستسر جملهٔ هر غلغله و دمدمه اوست