Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Мантик аль-ушшак, глава 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Мантик аль-ушшак, глава 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Мантик аль-ушшак, глава 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Мантик аль-ушшак, глава 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Мантик аль-ушшак, глава 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Газель 137دوش چون چشم او کمان برداشتدلم از درد او فغان برداشت
Газель 139نگر: مگرد گر آن سر و سیم بر بگذشت؟که: آب دیدهٔ نظارگان ز سر بگذشت
Газель 140تا لعل باده رنگ تو شکرفروش گشتباور مکن که: هیچ دلی گرد هوش گشت
Газель 159زهی! شب نسخهای از زلف و خالتتراز کسوت خوبی جمالت
Газель 163گفته بودم با تو من: کان جا نباید رفتنتور ضرورت میروی با ما نباید رفتنت
Газель 175کجا شد ساربانش؟ تا دلم را تنگ در بنددچو روز کوچ او باشد به پیش آهنگ در بندد
Газель 186طراوت رخت آب سمن تمام ببردرخت ز گل نم و از آفتاب نام ببرد
Газель 194دل ببردی و یکی کار دگر خواهم کردچیست آن؟ جان به سر کار تو در خواهم کرد
Газель 217فتنه از چرخ و قیامت ز زمین برخیزداگر آن چشم کمان کش به کمین برخیزد
Газель 239چون قد تو در چمن نباشدچون روی تو یاسمن نباشد
Газель 240رنگینتر از رخ تو گل در چمن نباشدچون عارض تو ماهی در انجمن نباشد
Газель 246آن کس که دلیش بوده باشدو آن دل صنمی ربوده باشد
Газель 267گر به کام دل رسید از یار خود یاری چه شد؟ور به وصلش شادمان گردید غمخواری چه شد؟
Газель 275عمری که نه با تست کسش عمر نخواندآنرا که تو در دام کشی کس نرهاند
Газель 293تو آفتابی و خلقت چو سایه بر اثرندکز آستان تو چون سایه در نمیگذرند
Газель 295آن نه من باشم که چون میرم به تابوتم برندیا به دوش و سر خراب و مست و مبهوتم برند
Газель 296چون ز بغداد و لب دجله دلم یاد کنددامنم را چو لب دجلهٔ بغداد کند
Газель 317گر نقش روی خوب تو بر منظری کننداو را چو قبله کعبهٔ هر کشوری کنند
Газель 321ز دور ار ترا ناتوانی ببیندتنی مرده باشد، که جانی ببیند
Газель 351هر که او بیدق این عرصه شود شاه شودوانکه دور افتد ازین دایره گمراه شود
Газель 362گر آن کاری که من دانم بر آیدبهل تا در وفا جانم برآید
Газель 380وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسرشیشه بیار و قدح، پسته بریز و شکر
Газель 401شهر بگرفت آن کمان ابرو به بالای چو تیرخسروان را جای تشویشست ازان اقلیم گیر
Газель 405صاحب روی خوب و زلف درازنه عجب گر به عشوه کوشد و ناز