Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صبا، رمزی بگو از من به دلداری که خود داندو گر گوید: کدامست این؟ بگو: یاری که خود داند
Газель 286نقش لب تو از شکر و پسته بستهاندزلف و رخت ز نسترن و لاله رستهاند
Газель 311نی بین که چون به درد فغانی همی کند؟هر دم ز عشق ناله بسانی همی کند
Газель 324همیشه تا تن من برقرار خواهد بودبه کوی عشق دلم را گذار خواهد بود
Газель 325تا کی از هجر تو بیخواب و خورم باید بود؟به تو مشغول وز خود بیخبرم باید بود؟
Газель 344روزی کنی به سنگ فراقم جدا ز خودروزی چنان شوی که ندانم ترا ز خود
Газель 365هر که مشغول تو گشت از دگران باز آیدوانکه در پای تو افتاد سرافراز آید
Газель 366هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آیدبه سرش سایهٔ اقبال و ظفر باز آید
Газель 367دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Газель 368مرا کجا سر زلفت به زیر چنگ آید؟که خاک پای ترا از سپهر ننگ آید
Газель 388یک شبم دادی به عمری پیش خود بار، ای پسربعد از آن یادم نکردی، یاد میدار، ای پسر
Газель 414هر چه گویم من، ای دبیر، امروزنه به هوشم، ز من مگیر امروز
Газель 417در وفا داری نکردی آنچه میگفتی تو نیزتا به نوک ناوک هجران دلم سفتی تو نیز
Газель 418در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کسهر دو عالم را به دشمن ده، که ما را دوست بس
Газель 423عشرت بهار کن، که شود روزگار خوشمیدر بهار خور، که بود بی غبار و غش
Газель 444گر بنگری در آینه روزی صفای خویشای بس که بیخبر بدوی در قفای خویش
Газель 481دلبرا، قیمت وصل تو کنون دانستمکه فراوان طلبت کردم و نتوانستم
Газель 483پیشتر از عاشقی عافیتی داشتمبر تو چو عاشق شدم آن همه بگذاشتم
Газель 491دگر رخت ازین خانه بر در نهادمدگر خاک آن کوچه بر سر نهادم
Газель 582باز قلندر شدیم، خانه بر انداختیمعشق نوایی بزد، خرقه در انداختیم
Газель 591کجاست منزل آن کوچ کرده؟ تا برویمچو بادش از پی و چون برقش از قفا برویم
Газель 610کأس می در دست و کوس عشق بر بامستمانچون بود انکار با می خواره و با مستمان؟
Газель 630نفسم گرفت ازین غم، نفسی هوای من کنگرهام فتاد بر دم،به دمی دوای من کن
Газель 644ای ز سودای تو در هر گوشهای آواره منچارهٔکارم نه نیکو میکنی، بیچاره من!
Газель 646ای اوفتاده در غم عشقت ز پای منگر دست اوفتاده نگیری تو، وای من!
Газель 649شبت میبینم اندر خواب و میگویم: وصالست اینبه بیداری تو خود هرگز نمیپرسی: چه حالست این؟
Газель 661ای دلبر سنگین دل، فریاد ز دست تودستی، که دل من شد بر باد ز دست تو
Газель 668ای نور چشم من ز رخ لالهرنگ توسوگند سخت من به دل همچو سنگ تو
Газель 687گر دهد یارت امان ایمن مشوور ببخشاید، به جان ایمن مشو
Газель 688دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو