Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل سرای خاص شد، از مجلس عامش مگوجان چو بر جانان رسید، از پیک و پیغامش مگو
Газель 703ساقیا، خیز و یک دو جام بدهمی گلرنگ لاله فام بده
Газель 741بر گل از عنبر کمندی بستهایگرد ماه از مشک بندی بستهای
Газель 743آن خط عنبرین که چو آبش نبشتهایمشک ختاست، گر چه صوابش نبشتهای
Газель 747دلبرا، روز جدایی یاد ما میکردهاییا چو از ما دور گشتی دل جدا میکردهای
Газель 757دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»
Газель 765میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی
Газель 774ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
Газель 789ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بیمطربی و یاری
Газель 814با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی
Газель 871ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی
Касыда 4ای دل، تویی و من، بنشین کژ، بگوی راستتا ز آفرینش تو جهان آفرین چه خواست؟
Касыда 5این آسمان صدق و درو اختر صفاست؟یا روضهٔ مقدس فرزند مصطفاست؟
Касыда 7چرخ گردان روشن از رای منستدور گردون کار فرمای منست
Касыда 8بر آستان در او کسی که راهش هستقبول و منزلت آفتاب و ماهش هست
Касыда 10مستان خواب را خبری از وصال نیستدلمرده را سماع نباشد چو حال نیست
Касыда 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Касыда 25مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Касыда 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Рубаи 2گر آدمیی دور شو از دمدمههاور گرگ نهای مگر و گرد رمهها
Рубаи 3هستیم به امید تو چون دوش امشببر آمدنت بسته دل و هوش امشب
Рубаи 4ای میل دل من به جهان سوی لبتتنگ آمده دل ز تنگی خوی لبت
Рубаи 15یارب، تو بدین قوت سهلی که مراستوین کوتهی مدت مهلی که مراست
Рубаи 24ای بوده مرا ز جسم و جان هیچ به دستنابوده زبود این و آن هیچ به دست
Рубаи 25زلفت، که چو حلقهٔ کمند افتادستاز وی دل عالمی به بند افتادست
Рубаи 26حسنی که تو، ای نگار، داری بردستآن نقش چرا همی نگاری بردست؟
Рубаи 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Рубаи 57هر کس که ز کبر و عجب باری دارداز عالم معرفت کناری دارد
Рубаи 63ما پرتو جوهر روانیم و خردنی نی، که به ذات محض جانیم و خرد
Рубаи 71کی ماه به حسن چون تو والا باشد؟یا چون سخنت لل لالا باشد؟