Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
صنما، بیتو مرا کار به جان آمده گیردلم از درد فراقت به فغان آمده گیر
Газель 412عنایتیست خدا را به حال ما امروزکه شد خجسته از آن چهره فال ما امروز
Газель 413گر تو گل چهره در آیی به چمن مست امروزما بدانیم که در باغ گلی هست امروز
Газель 420به رخ شمع شبستانم تویی بسبه قامت سرو بستانم تویی بس
Газель 428چنین که بسته شدم باز من به زلف چو بندشخلاص من متصور کجا شود ز کمندش؟
Газель 433دیده گر لایق آن نیست که منزل کنمشچارهای نیست به جز جای که در دل کنمش
Газель 435نیست عیب ار دوست میدارم منشبا چنان رویی که دارد دشمنش؟
Газель 438پستهٔ آن ماه مروارید گوشچون بخندد بشکند بازار نوش
Газель 440ای رخت خرم و دهانت خوشوآن نظر کردن نهانت خوش
Газель 445مردی به هوش بودم و خاطر بجای خویشناگاه در کمند تو رفتم به پای خویش
Газель 448ز حسن تو پیدا شد آیین عشقخرد را لبت کرد تلقین عشق
Газель 452که رساند به من شیفتهٔ مسکین حال؟خبری زان صنم ماهرخ مشکین خال
Газель 453گفتم: ز درد عشق تو گشتم چنین به حالگفتا: منم دوای تو از درد من منال
Газель 455نگفتم: کین چنین زودت به جان اندر بکارم دل؟کشی از خط مهرم سر، کنی از غم فگارم دل
Газель 460نه به اندازهٔ خود یار گزیدی، ای دلتا رسیدی به بلایی که شنیدی، ای دل
Газель 463بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هستدیدیم و بیغروب نبودند و بیافول
Газель 465مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Газель 466گر درد سر نباشدت، ای باد صبحدمروزی به دستگیری ما رنجه کن قدم
Газель 472من چو همین حرف الف دیدهامحرف دگر زان نپسندیدهام
Газель 473فاش گشت آن ماجری، کز مرد و زن پوشیدهامسر به سر گفتند آن کو تن به تن پوشیدهام
Газель 474به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمیدانم که: در کار خراباتم
Газель 479گر یار بلند آمد، من پستم و من پستمور کار ببند آمد، من جستم و من جستم
Газель 486نبض دل شوریدهٔ محرور گرفتمدامن ز هوی و هوسش دور گرفتم
Газель 493اگر آن یار سیه چرده ببیند رخ زردمهم به نوعی که تواند بکند چارهٔ دردم
Газель 494غافل چرایی؟ جانا، ز دردمرحمت کن آخر بر روی زردم
Газель 500از آن لب چون به یک بوسه من بیمار خرسندمنخواهم شیشهٔ نوش و نباید شربت قندم
Газель 501چو چشمش راه دل میزد من بیدل کجا بودم؟ز خود بیزار چون گشتم؟ برو ایمن چرا بودم؟
Газель 504آن تخم، که در باغ وفا کاشته بودمشد خار دلم، گر چه گل انگاشته بودم
Газель 507تو چیزی دیگری، ور نه بسی خوبان که من دیدمکسی دیگر نبیند اندر آنرو، آنکه من دیدم
Газель 508به یک نظر چو ببردی دل زبون ز برمچرا به دیدهٔ رحمت نمیکنی نظرم؟