Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
حاصل از عشقت نمیبینم به جز غم خوردنیپرورش مشکل توان کرد از چنین پروردنی
Газель 845عارت آمد که دمی قصهٔ ما گوش کنی؟قصهٔ غصه این بیسر و پا گوش کنی؟
Газель 847از غمزه تیر سازی و ز ابرو کمان کنیتا من چو نام بوسه برم قصد جان کنی
Газель 850هر قصه مینیوشی و در گوش میکنیپیمان ما چه شد که فراموش میکنی؟
Газель 852زمستان ز مستان نبیند زبونیو گر خود بلا بارد از ابر خونی
Газель 854رخت گویم به زیبایی، لبت گویم به شیرینیحرامست ار چنین صورت کند صورتگری چینی
Газель 855رخ و زلفت، ای پریرخ، سمنست و مشک چینیبه دهان و لب بگویم که نبات و انگبینی
Газель 857از مردم این مرحله دلساز نبینیدر طارم این قبه هم آواز نبینی
Газель 859آمد بهار، خیمه بزن بر کنار جویبر دوست کن کنار وز دشمن کنار جوی
Газель 863یک سخن زان لعل خاموشم بگوینکتهای شیرینتر از نوشم بگوی
Газель 865شاخ ریحانی تو، یا برگ گل سوری؟ بگویآفتابی؟ یا پری، یا چهرهٔ نوری؟ بگوی
Газель 872ای از گل سوری دهنت غنچه نماییوی بر سمن از سنبل تر غالیهسایی
Газель 885مشتاق آن نگارم آیا کجاست گویی؟با ما نمینشیند بی ما چراست گویی؟
Касыда 14قومی که رَه به عالَمِ تحقیق میبَرندمشکل به تُرَّهاتِ جهان، سر برآورند
Касыда 16روزی قرار و قاعدهٔ ما دگر شودوین باد و بارنامه ز سرها بدر شود
Касыда 18در پیرزن نگه کن و آن چرخ پرده گرکز چرخ پیرزن کمی، ای چرخ پرده در
Касыда 36گریان در آخر شب، چون ابر نوبهاریبر خاک نازنینی کردم گذر به زاری
Касыда 37ای روزهدار، اگر تو یک ریزه راز داریدست و زبان خود را از خلق بازداری
Касыда 40جهان به دست تو دادند، تا ثواب کنیخطا ز سر بنهی، روی در صواب کنی
Рубаи 1چون یاد کنم طبع طربناک تراو آن صورت خوب و سیرت پاک ترا
Рубаи 6گر راست روی محرم جان سازندتور کژ بروی ز دل بیندازندت
Рубаи 10قدش به درخت سرو میماند راستزلفش به رسن، که پای بند دل ماست
Рубаи 18از لعل تو کام دل و جان نتوان خواستفاشش نتوان گفت و نهان نتوان خواست
Рубаи 30رنگی ز رخ چو لاله زارم بفرستبویی ز دو زلف مشکبارم بفرست
Рубаи 31زلف تو، اگر فزود، اگر کاست خوشستقد تو اگر نشست، اگر خاست خوشست
Рубаи 35دل بندهٔ بوی عنبر آمیز گلستجان چاکر عارض دلاویز گلست
Рубаи 38زلفت چو شب و چهره چو روزی نیکوستمن روز و شبت ز بهر آن دارم دوست
Рубаи 41با ما دمش ار به مهر یکتاست بهستسیب زنخش چو در کف ماست بهست
Рубаи 42دلدار چو در سینه دل نرم نداشتآزرد مرا و هیچ آزرم نداشت
Рубаи 48ای پیش تو ماه تا به ماهی همه هیچوین خواجگی و میری و شاهی همه هیچ