Гуламреза Сабри Тебризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Zəhra bir lal-kar qadın idi,Gəlmişdi bizə qardaşlarım uşaqkən.
Sevirəm sənin ruhunuİlk görüşümüzdəcə sevdim səni –Öpdüm əllərini.
Gəlin insan olaqÇox sözlər danışılır,çox planlar qurulur,
Süd anam HumayaSənin palçıq daxman –Mənim üçün qəsr idi,
İzzət əmiyəİzzət əmi süd anamın əriydi,Səhər gedib axşam evə dönərdi.
Təbrizli bir ananın dilindənBilmirəm, uşaqlarımın –Yeməyinin, geyiminin fikrini çəkim?
Bir ananın şikayətiMən gözümü açandan –Bu fərqləri görmüşəm
Razı deyiləmHeç nə razı etmir məni bu dünyada,Nə pul, nə sərvət, nə məqam.
Təvazökar alim Yakob BronovskiyəYakob Bronovski –Məni təşviq etdi Vilyam Bleykə.
Əziz NesinəTürk yazarı Əziz Nesinləİllərlə dostluq etmişəm.
Yeni bir dünya başlayırYetmiş beş yaşıma*Yaxşı-yaman günlər görmüşəm.
İndi anlayıramİndi anlayıram niyə –pozuldu sovet sistemi,
Nadan həkimlərin cinayətiÜrəyimə tikanlar batır –Analar balalarını itirəndə.
Təzə doğulmuş körpəNə qədər gözəldi –Təzə doğulmuş körpəyə
Kaş bitməyə...Kaş, bitməyə bu gecənin ömrü –Gəlib xatirimə –
İran cəlladlarına xitabGörürəm sizincinayətlərinizi,