Рафик Зака Хандан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Faruq Nafiz Çamlıbelə*Kim səninlə üz-üzə, göz-gözə olmaq dilər,
TanrıTanrı məndən üz döndərib,Baharıma güz göndərib,
YetərYarımdan ayrı düşmüşəm,Bu ölümdən betər mənə,
Sənli baharGəldin bahar gələn günü gəldin bahar kimi,Hüsnün açıldı ömrümə bir laləzar kimi.
ŞərqiGülşəndə gəzir sevgilim erkən,Rənglərlə şəfəqlər öpüşərkən.
EşitEşit, oğlum, atan nə söylər, eşit,İgidin köksünü qılınc çatmaz.
Bəxtimin ulduzuO gözəl qız uca bir ulduzdur,Bəxtimin ulduzuna güzgü tutub,
İblislərDəbərirkən gəbərsin iblislər,Özünü yaxşı göstərən pislər,
MehribanlarMehribanlar mehribanlar yanındadır,Mehribanlıq yaxşıların qanındadır,
Nərdədir, nərdəYer üzündə yox yeri daşnaqların,Dərsini vermək gərək alçaqların!
TalançıyaKöpəklər yançağın olmuş, sağın daşna, solun xınçaq,Bu varlıqda varıb varlanmaq istər varlığın ancaq!
ÇağımızdaXalqımız, yurdumuzun haqq səsinəYer üzü səs verəcəkdir umdu.
TürklükMən çocuqkən düşünüb türklüyümü dərk etdim,Ruhumu, varlığımı, mənliyimi Türk etdim.
DostKönlüm ömrüm boyu dostlarla dolaydı deyirəm,Dost olan dostunu dar gündə bulaydı, deyirəm,
UlutürkSanma tərk oldu Rıza oğlu Xəlil,Bizə görk oldu Rıza oğlu Xəlil!
TürkdaşlaraSizə mən bağlıyam, ey sevgili yurddaşlarımız –Ey ulus eşqinə oddan keçən oddaşlarımız!
Şairə nə gərəkŞairə nə geniş otaqlar gərək,Nə də tərifçilər, yaltaqlar gərək.
Mərdlər, namərdlərDünyadakı dərdləriÇəkər dünya mərdləri.
Sən ey Odlar yurduSən ey Odlar yurdu,Torpağın oddandır!
Ocaq bir odlu bulaqdırOcaq bir odlu bulaqdır,Tükənməz, aləm içsə də.
Ey Xəzər, dalğalarınla dəli könlümsən sənEy Xəzər, dalğalarınla dəli könlümsən sən,Ey Bakı, ömrümü nurlatmısan, ömrümsən sən.
Dünya gözəlləri bəzəyib saysız elləriDünya gözəlləri bəzəyib saysız elləri,Dünyaya dağ çəkibdir o dünya gözəlləri.
Bir şey olmasınBir həyat var, bir ölüm var,Ölümdən betər, zülüm var,
ZamanÜrək diləklə çağlayıb,Zaman-zaman gərək vura.
Öləndən sonraYaşadar könlümü ilham, qarışar şerə başı,Yaşayar şair olan kəslər, öləndən sonra!
Günəş kimiBu dünyaya bahar kimi gələnləri,Necə duymaz bu dünyanın ərənləri?!
Bu dağlarBu dağlar, göylərə dalar bu dağlar,Nurunu günəşdən alar bu dağlar.
SonsuzlaşmaqGöydə açdıqca xəyalım yelkən,Varıram sanki bu sonsuzluğa mən.
Milyonların diləyiYer üzündə pusqudadır min silah,Hər gün artır milyonların təlaşı.
ŞairinŞairin sevgisi yurd, tanrısı xalq,Təkliyə uymaz o, gerçəklikdə