Рафик Зака Хандан
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Eşqin, həvəsin qalmasa canda,Bezsən yaşamaqdan bu cahanda.
Yunus deyə-deyəYazda gözləri yol çəkərDağlar Yunus deyə-deyə,
QərəzBu dünyada ən murdar, ən pis mərəzQərəzdir, qərəzdir, qərəzdir, qərəz!
TürkülərSular büründü fosfora,Baxın, ilahi vəsf ora!.
İstanbula doğruDağ kimi dalğaları aşdı “Azərbaycan”ımız,Səkkiz ölkəylə vidalaşdı “Azərbaycan”ımız.
Azərbaycandan ayrıDünyanın üç qitəsində olmuşam,Afrikada, Avropada, Asyada,
Dəniz şairiKimdir o igid yolçu ki şimşək kimi çaxmış,Al yelkəninin üstünə Ay-yıldızı taxmış?!
Qurban verərdimMənə bircə kəlmə can söyləsəydin,O bircə kəlmənə min can verərdim,
UzaqlardaUçar uçar uca qartal dumanlı dağlarda,Görən o qartalı olmaz çiçəkli bağlarda,
Nə bir təsəlliKönlümdə, gözümdə bir iztirab var,Nə məndə dözüm var, nə canda tab var,
CeyranEy gözəl ceyran gözəl şairlərin seyranısan,Sən ki ceyran gözlərinlə qızların ceyranısan,
GözəlsənCanım, söz yox, gözəlsən,Gözəlsən, çox gözəlsən!
Demə, ey gülDeyirsən: “Səndən öncəMən ölüm...” Demə, ey gül!
Getmə, gözəlim, getməGəldin, nə gözəl oldu,Gül açdı, tikan soldu,
Bahar gəlibdirYenə də bahar gəlibdir,Necə bəxtiyar gəlibdir!
OlaramSən açan bir qönçə olsan,Mən sənin bağçan olaram,
ÇağlamaGülüm soldu, baharımı aldı qış,Çağlama, ey dərdli könül, çağlama!
Gəl, sevdiciyimSəndən sən ayırdın məni, can qalmadı canda,Sənsiz yaşamaq ölməyə bənzər bu cahanda.
AmansızcasınaSən mənim mənliyimi asdın amansızcasına,Yarılan bağrıma daş basdın amansızcasına.
OxşamaGəlişin ürəksiz oldu,Görüşün sürəksiz oldu,
GörünçəDünyamı qaranlıq saran zamanda,Sən doğdun ömrümdə bir günəş kimi.
Səndənmidirİlhamısan bülbüllərin,Şerisən qızılgüllərin,
QocalmazKim deyir bu həyatda ucalmaz sevən insan?!Sevən könül qocalmaz, qocalmaz sevən insan!
MənimsənBu dünyada yazımsan, gülşənimsən,Mənimsən, ey mənim yarım, mənimsən!
OldumAyrılığın üzündən bir sarı yarpaq oldum,Gülüm, sənin sözündən rəngi ağappaq oldum.
QalmadıQal dedim, ey sevgilim, getmə, aman, qalmadı,Məndə o gündən bəri tabu-tavan qalmadı.
HicranTutuldum bir qərib eşqə,Nə gördüm cövrdən başqa,
GözləməkGözlərim yollarında, gözləyirəm,Gözləməkdən gözəl nə var, gözəlim?!
KüsdünNeçin getdin, neçin küsdün Rəfiqdən,Alovlar adladı üstümdən, ey gül!
Gəzirəm onuNur girməz məzara, deyirlər, ancaqNur endi məzara bir axşam çağı,