Расул Рза
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Deyirlər,axşamlar kədər gətirir.
Qürur nəğməsiNə qəm, illər sovuşur,getdikcə artır yaşım.
SənəHər yerdə,hər zaman,
İntiqamXəyalımın qanadında ənginliyə yol açdım.Gəzdim döyüş meydanını, cəbhələri dolaşdım.
OğulMən səniyeni ayaq açanda,
Nəvəmə məktubTuralım!Yəqin ki, sən
QanlıcaAdına bənzəmir heçbu Qanlıca
Ağ filRanqunda ilk dəfə gördüm onu,zooparkda.
Rotterdamda heykəlRotterdamda, meydandatunc bir heykəl var.
Miloslu qızLuvrda bir qız vargözəllər gözəli!
Konqolu qardaşDedilər: – Dərin qara, günün də qara olsun.Zəncirdən ayaqların, qolların yara olsun.
Çörək satan qızlar“Ey, dərbədər gəzib ürəyi qan olan çocuq”*Sabir*
Qa... qa...Qa!.. Qa!..Bura bir quş qondu:
İki Məryəm oğluAnamın adı Məryəm idi*Otağım doludur sükutla.
Tək qalmaqTək qalmağı sevmirəm,tək olanda üzülür,
O gecəGecədir.Kimsə yox.
İsrarAncaq deyirsən ki, indi deyim mən,sevmədiklərimdən,
OxşarlıqYadlar söhbətindən sıxıldı qəlbim,könlümün həsrəti
Dörd yüz on altıMənim yaddaşımdan silinməmişdirsoyuq qış gecəsi, o qarlı ruzgar.
Gecikmiş qiymətİlk dəfə böyük dedilər ona;kiçik bir tabutda yatandan sonra.
Yadıma düşdüOğlum Anara*Dənizdə ləpə var, dağda bulud var,
Qızıma və yaşıdlarımaKönlünənigaran bir işıq düşsə;
Barmaqların dil açırAyaqların döşəmədən bir qarış yuxarı.Qolların yeni pöhrə kimi
Uzaq yol, dəvələr və müdrik bir qoca haqqındaYük ağır, yol uzaq.Nə alaf var doyunca,
Burda bir insan ölübNazim Hikmətin əziz xatirəsinə*Bir dostumuz öldü;
Tövbəyə tövbəGörəsənuçmağı sevməyən varmı
Gücümüz, gücsüzlüyümüzMin adamın işinibir dəqiqədə görən,
“Olum ya ölüm”Gözlərimi qapadım.Söndürdüm son ulduzu...
QuzuCanavar apardı quzunu,Yazıq quzu, yazıq quzu!
Sarı dana və balaca qızSəs düşdü Göytəpə kəndinə:“Sarı dana xəstələnib!”