Сеид Азим Ширвани · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ey dil, nə gərəkdir mənə bu can sənsiz,Məcmuiyi-aləm ola viran sənsiz.
Bir gecə çəkib başıma meydən neçə camBir gecə çəkib başıma meydən neçə cam,Sərməst elədim künci-kəlisadə məqam,
Şəhri-Qutais mədəni-hurü pəridirŞəhri-Qutais mədəni-hurü pəridir,Hər bir gözəli yer üzünün zivəridir.
Seyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yarSeyyid, ötəndə guşeyi-çeşmilə baxdı yar,Ol etdigi qəzəbləri həm eyni-naz imiş.
Həmdəmi-yar əgər fəriştə olaHəmdəmi-yar əgər fəriştə ola,Aşiqi-zarı bədgüman eylər.
Bir məktuba cavabBir vəqti-xocəstə, hiyni-xürrəm-Kim, talib idi könül dəmadəm.
Dillərin müxtəlifliyinin səbəbiCəfər, ey gəştiyi-ümidə nicat!Ey ləbin nəşəbəxşi-abi-həyat!
Mircəfərə xitab (Ey, oğul bil ki, feyzi-rəbbani)Ey oğul, bil ki, feyzi-rəbbaniNeçə əqsam edibdi dünyani.
Peyğəmbərin Əli ilə zarafatıBir gecə Yəsrib içrə ali-əbaBir təbəqdə yeyirdilər xurma.
Alimlərə hörmət haqqında moizəCəfər, ey nuri-dideyi-Seyyid,Qönçeyi-novrəsideyi-Seyyid,
İskəndər dövründə iki həkimVardı İskəndər əsri iki həkim,Mülki-Yunanda, vacibüt-təkrim.
Xeyir söyləməzin hekayəsiVardı bir xeyrsöyləməz nadan,Dilinə xeyr gəlməyib bir an.
Xoruz və çaqqal hekayəsiSübh vəqtində bir qoca çaqqalAclıq etmişdi çox onu bihal.
Tacirin axmaqlığıVardı bir mərdi-sahibi-rövnəq,Tacir idi və leyk çox əhməq.
Pərvizin əhvalatıDedi Pərvizə kim, bir əhli-xidəm;Sənə çox oxşayır filan adəm.
Nuhun vəqəsiDörd min ildən yüz əksik oldu ki, NuhGetdi dünyadən ol cahan-fütuh.
Zənganlının vəqəsiMərdi-xoşrişi-şəhri-Zəngani,Yuxuda, yatdı, gördü şeytani.
Məcnundan sorğuDedi Məcnuna kim, bir əhli məzaq:Ey olan eşqə cüft, taqəti taq,
Dilənçi və xəsisVar idi bir bəxili-sahibmal,Bir fəqir gəldi ondan etdi sual,
Sədi və xəsisSədi, ol köhnə bülbüli-ŞirazBu sifət eyləyib bu nəqli təraz –
Oğru və fəqirTutdu bir düzdi-nabəkarı əsəs,Bağladı bir sütuna möhkəmü bəs.
Qarının pişiyiBir qarının bir pişiyi var idi,Lağər idi, surəti-divar idi.
Misir şahzadələriMisr mülkündə var idi peydaİki şəhzadeyi-sütudə əda.
Aslan və iki öküzBir çəragah içində iki öküzOtlayırlardı şad gecə-gündüz.
Korun hekayəsiBir nəfər kur şəxsə bir binaTənə ilə dedi ki, ey əma,
ZərifəEvdə bir şəxs itirdi bir suzən,Çıxıban axtarırdı bərzəndən.
Həmədan hakimiGəldi bir hakimi-ülüvv-məkan,Həmədan ölkəsində oldu əyan –
Dastanın yazılma səbəbiDün birinə nəql elədim, ey filan,İstəyirəm nəzm ola bir dastan
Vəzirin elçiliyiSözlərini şahın eşitcək vəzirDüşdü yola getməyə ol binəzir,
Nuşirəvanın sualıBir dəfə məclisdə Nuşirəvan Büzürgmehrdən sual elədi ki, eyhəkimi-rövşənrəy, dünyada nə şey yaxşıdır?