Молла Вели Видади
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dəli könül, gəl əylənmə qürbətdə,Bir gün olur vətən deyib ağlarsan.
Ey hymdəmim, səni qanə qərq elərEy həmdəmim, səni qanə qərq elər,Gəl tərpətmə yaralanmış könlümü.
Novruzi-bahar oldu, cahan tazətər olduNovruzi-bahar oldu, cahan tazətər oldu,Rəf oldu ələmlər,
Yenə yad eylədim keçən günləriYenə yad eylədim keçən günləri,Axdı gözlərimdən qan gedər oldu,
Xəstə düşdüm, gələn yoxdur üstüməXəstə düşdüm, gələn yoxdur üstümə,Qərib öldüm, bikəs öldüm, yad öldüm,
Ah-ah, ey çərxi-qəddar ah, ey bədruzigar!Ah-ah, ey çərxi-qəddar, ah, ey bədruzigar,Künci-zülmətdə əcəb qoydun məni heyranü zar.
Bilirsiz, Vaqifa, kim şövqimiz didarə çoxdandırBilirsiz, Vaqifa, kim şövqimiz didarə çoxdandır,Nə çarə, eyləməz dövran vüsalə çarə çoxdandır.
Deyibsiz yəni gəlləm gəldi bir belə xəbər, Vaqif!Deyibsiz yə’ni gəlləm gəldi bir belə xəbər, Vaqif,Xilaf idi bu sözlər bəs, peşimanmı məgər Vaqif?
Gərçi yüz min aləm içrə var yarından cüdaGərçi yüz min aləm içrə var yarından cüda,Heç kəs mən tək deyil pərvərdigarından cüda.
Sanma, ey dust, sən tək afət canə olmuş, olmamışSanma, ey dust, sən tək afət canə olmuş, olmamış,Gözlərin tək nərgisi-məstanə olmuş, olmamış.
Söylə cananə, səba, halım pərişan oldu, gəlSöylə cananə, səba, halım pərişan oldu, gəl!Çıxdı can, sud etmədi hər necə dərman oldu, gəl!
Seyri-gülşən etsən, ey gülüzarımSeyri-gülşən etsən, ey gülüzarım,Bülbül oxur, bağlar sədayə düşər,
Gəl çəkmə cahan qeydini sən, can belə qalmazНе думай о нашем страданье — всему наступит конец.В груди удержи рыданья — слезам наступит конец.
Yanar cismim bu gün atəşlərə canü cigərdən çoxYanar cismim bu gün atəşlərə canü cigərdən çox,Olubdur dil müşəvvəş, bilməzəm hansı xəbərdən çox.
Ah kim, gör neylədi bu gərdişi-dövran bu günAh kim, gör neylədi bu gərdişi-dövran bu gün,Eylədi bir növcavanı xak ilə yeksan bu gün.
Şəhdabi-ləbin sağəri-peymanə tək, ey dust!Şəhdabi-ləbin sağəri-peymanə tək, ey dust!Dürci-dəhənin höqqeyi-dürdanə, tək ey dust!