Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بیدقی مدح شاه میگویدکوکبی وصف ماه میگوید
Касыда 96حاصل عمر چه دارید خبر باز دهیدمایه جانی است ازو وام نظر باز دهید
Касыда 99ای نهان داشتگان موی ز سر بگشاییدوز سر موی سر آغوش به زر بگشایید
Касыда 104ای عندلیب جانها طاووس بسته زیوربگشای غنچهٔ لب بسرای غنهٔ تر
Касыда 110هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار
Касыда 130ای لب و زلفین تو مهره و افعی بهمافعی تو دام دیو مهرهٔ تو مهر جم
Касыда 146روزم فرو شد از غم، هم غمخوری ندارمرازم برآمداز دل، هم دلبری ندارم
Касыда 173سنت عشاق چیست؟ برگ عدم ساختنگوهر دل را ز تف مجمر غم ساختن
Касыда 192باز از تف زرین صدف، شد آب دریا ریختهابر نهنگ آسا ز کف، لولوی لالا ریخته
Касыда 197ای در دل سودائیان، از غمزه غوغا داشتهمن کشتهٔ غوغائیان، دل مست سودا داشته
Касыда 209در این منزل اهل وفائی نیابیمجوی اهل کامروز جائی نیابی
Касыда 213دوش که صبح چاک زد صدرهٔ چرخ عنبریخضر درآمد از درم صبحوش از منوری
Касыда 218چو گل بیش ندهم سران را صداعیکنم بلبلان طرب را وداعی
Касыда 220گرچه کان خرد مرا دانیعاجزم در نهاد خاقانی
Рубаи 6میساخت چو صبح لالهگون رنگ هوابا توبهٔ من داشت نمک جنگ هوا
Рубаи 7عیسیلب و آفتابروئی پسرازنّارخط و صلیبموئی پسرا
Рубаи 10ای دوست اگر صاحب فقری و فناباید که شعورت نبود جز به خدا
Рубаи 18از عشق بهار و بلبل و جام طربگل جان چمن بود که آمد بر لب
Рубаи 53تندی کنی و خیره کشیت آئین استتو دیلمی و عادت دیلم این است
Рубаи 58با یار سر انداختنم سود نداشتدر کار حیل ساختنم سود نداشت
Рубаи 65خاقانی را گلی به چنگ افتاده استکز غالیه خالش چو سنگ افتاده است
Рубаи 67چون سوی تو نامهای نویسم ز نخستیا از پی قاصدی کمر بندم چست
Рубаи 79شب چون حُلی ستاره در هم پیوستماهم چو ستارگان، حلیها بربست
Рубаи 81خاقانی اسیر یار زرگر نسب استدل کوره و تن شوشهٔ زرین سلب است
Рубаи 87آن گل که به رنگ طعنه در می کرده استبا عارض تو برابر کی کرده است
Рубаи 89غار سپید است پناهی دهدتوز بالش نقره تکیهگاهی دهدت
Рубаи 90قالب نقش بندی لاهوت استگلخن ابلیس و چه هاروت است
Рубаи 99چون قهر الهی امتحان تو کندحصن تو نهنگ جانستان تو کند
Рубаи 107معشوق ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Рубаи 141در باغ شعیب و خضر و موسی نگریدتا چشمهٔ خضر و ماه و شعری نگرید