Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
امروز به حالی است ز سودا دل منترسم نکشد بیتو به فردا دل من
Рубаи 284کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو
Рубаи 296ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه
Рубаи 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Рубаи 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Рубаи 318از کبر مدار در دل خود هوسیکز کبر به جائی نرسیده است کسی
Рубаи 331از گردون برنتابم این بیآبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی
Кыта 21بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب
Кыта 22سیزده جنس نهاده است نبیکه همه مسخ شدند و همه هست
Кыта 24خوش سواری است عمر خاقانیصیدگه دهر و بارگیر اوقات
Кыта 31خاقانیا ز دلسبکی سرگران مباشکاو هرکه زادهٔ سخن توست، خصم توست
Кыта 32خاقانیا چه مژده دهی کز سواد ملکیک باره فتنهٔ دو هوائی فرو نشست
Кыта 43ایا نظام ممالک قوام روی زمینتو آفتابی و صدر تو آسمانوار است
Кыта 57آب حیوان مجوی خاقانیکه منوچهر خضر خو مرده است
Кыта 69کسرای عهد بین که در ایوان نو نشستخورشید در نطاق شبستان نو نشست
Кыта 78خطی مجهول دیدم در مدینهبدانستم که آن خط آشنا نیست
Кыта 85دوستی داشتم به ری که به حسنرخ او خط نغز دلبر داشت
Кыта 92سرفکنده شدم چو دختر زادبر فلک سر فراختم چو برفت
Кыта 114خاقانی را مپرس کز غمایام چگونه میگذارد
Кыта 119خاقانیا به سوک خراسان سیاه پوشکه اصحاب فقه گرد سوادش سپاه برد
Кыта 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Кыта 131فتنه تا اندکی بود صعب استسهلش انگار تا فراوان شد
Кыта 133سپهر مکارم صفی کز صفاتشکدورت نصیب روان عدو شد
Кыта 144خدای داند معنی میان نطفه نهادنبه دست مرد جز این نیست کآب نطفه براند
Кыта 152ای که هر دم ز تبت خلقتصد شتر بار مشک در سفرند
Кыта 154همه هم شهریان خاقانیبا وی از کبر درنیامیزند
Кыта 172رفت آنکه فیلسوف جهان بود و بر جهاندرهای آسمان معانی گشوده بود
Кыта 199مهترا بلبل انسی پس از اینبجز از دست ادب دانه مخور
Кыта 210دل درد زده است از غم زنهار نگه دارشکو میوهٔ دل باری بر بار نگه دارش
Кыта 211هر کو در نقص دید در خودکاملتر اهل دین شمارش