Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی
Газель 389داور جانی، پس این فریاد جان چون نشنوییارب آخر یارب فریاد خوان چون نشنوی
Газель 396قم بکرة و خذها با کورة الحیاتِفالدیک قد ینادی هات السُّلاف هاتِ
Газель 399دیوانه شوم چون تو پریوار نماییدر سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی
Газель 401باز از نوای دلبری، سازی دگرگون میزنیدیر است تا در پردهای، از پرده بیرون میزنی
Касыда 5طفلی هنوز بستهٔ گهوارهٔ فنامرد آن زمان شوی که شوی از همه جدا
Касыда 16ای رای تو صیقل اختران راافسر توئی افسر سران را
Касыда 23مرا ز هاتف همت رسد به گوش خطابکزین رواق طنینی که میرود دریاب
Касыда 32صبح تا آستین برافشانده استدامن عنبر تر افشانده است
Касыда 45دست درافشان چو زی تیغ درفشان آوردنسر گردون را به خوان تیغ مهمان آورد
Касыда 46صبح چون زلف شب براندازدمرغ صبح از طرب پر اندازد
Касыда 51خوی فلک بین که چه ناپاک شدطبع جهان بین که چه غمناک شد
Касыда 57بس بس ای طالع خاقانی چندچند چندش به بلا داری بند
Касыда 58الصبوح ای دل که جان خواهم فشانددست هستی بر جهان خواهم فشاند
Касыда 62می و مشک است که با صبح برآمیختهاندیا بهم زلف و لب یار درآمیختهاند
Касыда 67شب روان در صبح صادق کعبهٔ جان دیدهاندصبح را چون محرمان کعبه عریان دیدهاند
Касыда 80نوروز برقع از رخ زیبا برافکندبر گستوان به دلدل شهبا برافکند
Касыда 86سر چه سنجد که هوش میبشودتن چه ارزد که توش میبشود
Касыда 92صفتی است حسن او را که به وهم در نیایدروشی است عشق او را که به گفت بر نیاید
Касыда 94ایام خط فتنه به فرق جهان کشیدلنتفلحوا به ناصیهٔ انس و جان کشید
Касыда 95بیدقی مدح شاه میگویدکوکبی وصف ماه میگوید
Касыда 96حاصل عمر چه دارید خبر باز دهیدمایه جانی است ازو وام نظر باز دهید
Касыда 99ای نهان داشتگان موی ز سر بگشاییدوز سر موی سر آغوش به زر بگشایید
Касыда 104ای عندلیب جانها طاووس بسته زیوربگشای غنچهٔ لب بسرای غنهٔ تر
Касыда 110هین که به میدان حسن رخش درافکند یاربیش بهاتر ز جان نعل بهایی بیار
Касыда 136بیباغ رخت جهان مبینامبیداغ غمت روان مبینام
Касыда 146روزم فرو شد از غم، هم غمخوری ندارمرازم برآمداز دل، هم دلبری ندارم
Касыда 192باز از تف زرین صدف، شد آب دریا ریختهابر نهنگ آسا ز کف، لولوی لالا ریخته
Касыда 197ای در دل سودائیان، از غمزه غوغا داشتهمن کشتهٔ غوغائیان، دل مست سودا داشته
Касыда 204الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده