Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
خاقانی از اول که دمی داشت فزونمیبود درون پرده چون پرده درون
Рубаи 273گر خاک ز من به اشک خون پالودننالید، منال کو گه آسودن
Рубаи 276امروز به حالی است ز سودا دل منترسم نکشد بیتو به فردا دل من
Рубаи 277خاقانی را غم نو و درد کُهُنآورد بدین یک نفس و نیم سُخُن
Рубаи 280کو آن می دیرسال زودافکن تومحراب دل من ز حیات تن تو
Рубаи 298خواهی که شود دل تو چون آئینهده چیز برون کن از میان سینه
Рубаи 299خاقانی را بیقلم کاتب شاهانگِشت شد انگُشت و قلم ز آتش آه
Рубаи 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Рубаи 336هر نیمه شبم تبم مرتب بینیناخن چو فلک، عرق چو کوکب بینی
Рубаи 342از شهر تو رفت خواهم ای شهرآرایجان را به وداع کوتهی رو بنمای
Кыта 1مرا شاه بالایِ خواجه نشانده استاز آن خواجه آزرده برخاست از جا
Кыта 6کبوتر حرم آمد ز کعبهٔ سعدابشاره داد چو دلالهٔ عروس سبا
Кыта 13شروان به باغ خلد برین ماند از نعیمکز باغ خلد نوبر نعما رسد مرا
Кыта 17نظاره کنان به روی خوبتچون درنگرند از کرانها
Кыта 26کو آنکه نقد او به ترازوی هفت چرخشش دانگ بود راست بهر کفهای که سخت
Кыта 38دوستکانی داد شاهم جام دریا شکل و منخوردم آن جام و شکوفه کردم و رفتم ز دست
Кыта 39به خدائی که در ره عدلشبندگان را هزار آفتهاست
Кыта 72خاقانیا قبول و رد از کردگار دانزو ترس و بس که ترس تو پا زهر زهر اوست
Кыта 74سلام من که رساند به پهلوان جهانجز آفتاب که چون من درم خریدهٔ اوست
Кыта 75نظیر سعد اکبر میرگشتاسبکه جای سعد اصغر زخمهٔ اوست
Кыта 80خاقانی از حدیث زمانه زبان ببستکز هرچه هست به ز زبان کوتهیش نیست
Кыта 86دی جدل با معطلی کردمکه ز توحید هیچ ساز نداشت
Кыта 95شب که مثال مه ذیالحجه دیدصورت طغراش ز مه برکشید
Кыта 98مرد باید که چون هنر ورزدبحر باشد که امتحان ارزد
Кыта 104مادرم کرد وقت نزع، دعاکه تو را بانگ و نام سرمد باد
Кыта 106نیک بد رائی با خلق جهانکه بدی نیک سوی جانت رساد
Кыта 127آه و دردا که شبیخون اجلدر زد آتش به شبستان اسد
Кыта 129زخم بر دل رسید خاقانیتا خود آسیب بر خرد چه رسد
Кыта 130تا تو ناز فروتران نکشیمرا تو را لاف برتری نرسد
Кыта 134وفا جستن از خلق خاقانیا بسکه جستن به اندازهٔ جهد باشد