Хагани Ширвани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
الوداع ای کعبه کاینک وقت هجران آمدهدل تنوری گشته و زو دیده طوفان آمده
Касыда 210گر به قدر سوزش دل چشم من بگریستیبر دل من مرغ و ماهی تن به تن بگریستی
Касыда 216ماه به ماه میکند شاه فلک کدیوریعالم ناقه برده را، توشه دهد توانگری
Рубаи 14ای تیغ تو آب روشن و آتش نابآبی چو خماهن، آتشی چون سیماب
Рубаи 27دستی که گرفتی سر آن زلف چو شَستپائی که ره وصل نوشتی پیوست
Рубаи 36گردون حشمی ز پایهٔ رفعت اوستدریا نمی از ترشح نعمت اوست
Рубаи 46بینی کله شاه که مه قوقهٔ اوستگیتیش بگنجدی نگنجد در پوست
Рубаи 77آن غصه که او تکیهگه سلطان استبهتر ز چهار بالش شاهان است
Рубаи 97خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Рубаи 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Рубаи 132چون درد تو بر دلم شبیخون آورددندانت موافق دلم گشت به درد
Рубаи 145رخسار تو را که ماه و گل بنده بودلشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود
Рубаи 153خاقانی را جور فلک یاد آیدگر مرغ دلش زین قفس آزاد آید
Рубаи 166خاقانی اگر یار نماید رخساررخسار چو زر به ناخنان خسته مدار
Рубаи 180ای زلف بتم به شب سیاهی ده بازوی شب شب وصل است دژم باش و دراز
Рубаи 187او رفت و دلم باز نیامد ز برشمن چشم به ره، گوش به در بر اثرش
Рубаи 191خاقانی اگرچه خاک توست ای مهوشچون آتش و آب و باد باشد سرکش
Рубаи 227مهر تو برون آستان اندازمخاک از ستمت بر آسمان اندازم
Рубаи 230من دست به شاخ مه مثالی زدهامدل دادم و بس صلای مالی زدهام
Рубаи 231در عشق شکسته بسته دانی چونملب بسته و دل شکسته دانی چونم
Рубаи 239چون سایه اگر باز به کنجی تازمهمسایهٔ من سایه نبیند بازم
Рубаи 241دیوانهٔ چنبری هلال تو منمپروانهٔ عنبری مثال تو منم
Рубаи 284کردم به قمار دل دو عالم به گروتن نیز به دستخون سپردم به گرو
Рубаи 296ای کرده ز نور رای تو دریوزهاز قرص منیر رای تو هر روزه
Рубаи 304دی صبح دمان چو رفت سیاره به راهسیارهٔ اشک ریخت صد دلو آن ماه
Рубаи 306تا زلف تو بربست به رخ پیرایهبر عارض تو فکند مشکین سایه
Рубаи 310خاقانی اگر به آرزو داری راینه دین به نوا داری و نه عقل به جای
Рубаи 318از کبر مدار در دل خود هوسیکز کبر به جائی نرسیده است کسی
Рубаи 331از گردون برنتابم این بیآبیخون شد دل و اشک آتشی سیمابی
Кыта 21بشنو ای پیر پند خاقانیخاک توست این جوان علم طلب