Birinci pərdə
Содержание
Страница 4 из 8 · 38%
Umud
Şəlalə! Sənsən!
Şəlalə
Mənəm, mənim pişiyim, mənim dovşanım!
Umud
Yavaş danış, Şəlalə, bura idarədir.
Şəlalə
Sənin özünə də qurban olum, idarənə də... niyə dilxorsan?
Umud
Bir az əsəbiləşdim, ona görə...
Şəlalə
Ay mənim yazıq ərim, burda səni dinc qoymurlar, hə? Çıx bu fabrikdən. Mən sənin bir santimetr əsəbini dünyanın bütün fabriklərinə dəyişmərəm... Kiminlə dalaşmısan?
Umud
Heç...
Şəlalə
Şəlalədən söz gizlədirsən?
Umud
Müavinim ilə sözümüz oldu.
Şəlalə
Ay onun boynu sınsın, ay onu dünya işığı görməsin. Mənim Umudumu incitmək olar? (Qapını açır, Xumara) Xumar xanım, zəhmət olmasa, o başı batmışı bura çağırın!
Xumar
Hansı başı batmışı deyirsiniz, Şəlalə xanım?
Şəlalə
Umudun müavinini.
Xumar
Çağırım, Umud yoldaş?
Umud
Çağır, çağır, qoy onun mübarək üzünü bizim arvad da görsün.
Xumar
Baş üstə. (Gedir)
Şəlalə
Sənin bu katibəndən gözüm su içmir, çox qaş-göz oynadır.
Umud
Nə danışırsan, Şəlalə, sənə mən xəyanət eləyərəm?
Şəlalə
Dünyada ailə dağıdan arvadlar o qədərdir ki, bir budaqda oturub, min budağı silkələyirlər...
Umud
Bilirsən səni nə qədər istəyirəm...
Şəlalə
Məndə olan sevgi heç kəsdə ola bilməz. Mənim qədər heç bir qadın öz ərini istəməyib. Düzdür, səndən qabaq da ərim olub, ancaq toydan iki ay sonra rəhmətə gedib. Sevgi nədir, bilməmişəm. İndi isə bilirəm, sənin bir tükünün üstündə bütün qadınları məhv eləyərəm.
Umud
Şəlalə, evində sənin kimi qızılı olan gedib kənarda dəmir-dümür axtararmı?
Şəlalə
Axtarar. Haram ləzzətli olur. Pişik qulağını gətirsin. Şəlaləsi onun qulağından çəkmək istəyir, gətir, gətir. (Umudun qulağını tutur) Bu, gözəl katibə saxladığın üçün... Bu da, katibə sənə göz süzdürdüyü üçün...
Şamil içəri girir. Onlar özlərini düzəldirlər.
Umud
Şəlalə, məni dilxor eləyən budur. Bax, ləzzət çək!
Şamil
Kim kimi dilxor eləyib, mən səni, sən məni?
Şəlalə
Nə kobud müavinin var, ay Umud? Qadına salam verməyi də bacarmır.
Şamil
Şəlalə xanım, tanış deyilik, ona görə də cürət eləmədim.
Umud
Tanış ol!
Şamil (Şəlalə ilə görüşür)
Bağışlayın... Kolxozçu adamıq da.
Şəlalə
Kolxozçunun şəhərdə nə ölümü var, zəhmət çəkib kəndə getsin, pambıq düzəltsin.
Şamil
Pambığı düzəltməzlər, əkərlər.
Şəlalə
Ək, sözüm yoxdur, amma kolxozda, mənim ərimin başında yox...
Umud
Nə dedin, Şəlalə, lap ürəyimdən tikan çıxartdın...
Şəlalə
Kolxozçu qardaş, zəhmət çək, onun əlini sıx, üzr istə.
Şamil
Şəlalə xanım, axı mənim bir təqsirim olmayıb.
Şəlalə
Onun kimi təmiz, alicənab adamın qarşısında hamı səcdə eləməlidir. Üzr istə!
Şamil (Umudla görüşür)
Üzr istəyirəm.
Umud
Qurban olasan, Şəlaləyə...
Şamil
Bəs töhmət? Mən boyda kişiyə töhmət vermək yaxşı deyil.
Umud
O barədə danışma. Dünya gəlsə, o töhməti dəyişən deyiləm.
Şəlalə
Töhmət yazmısan? Ver baxım. (Stolun üstünü axtarır)
Umud
Oraları qarışdırma, Şəlalə!
Şəlalə
Qorxdun? Bəlkə burda məktub gizlətmisən?
Umud
Yox, ey, məktub hardadır? Demək istəyirəm ki, əmr orada deyil. Katibədədir. Bu saat gətirdim. Xumar! Xumar! Yoxdur, gedim özüm gətirim. (Çıxır)
Şamil
İcazə verin, əlinizdən öpüm.
Şəlalə
Çəkil o yana... Mən olmasam bir gün dünyada baş saxlaya bilməzsən.
Şamil
Çox sağ olun. Zəng eləyən kimi özünüzü çatdırdınız.
Şəlalə
Mən elə qadınam. Bir adamı ki, sevdim, özümü oda-alova ataram. Amma sən... nəfəsini də yalandan alırsan.
Şamil
Dünən gələ bilmədim. Bir tərəfdən idarə, bir tərəfdən də... Umudun qabağında vicdanım razı olmur...
Şəlalə
Cəhənnəm olsun Umud da, idarə də, sənin vicdanın da... Mən ki, zəng eləyib çağırdım, gərək quş kimi uçub gələsən.
Şamil
O cür səhv bir də təkrar olunmaz. Nə vaxt desəniz, qulluğunuzda hazıram.
Umud əlində kağız gəlir.
Şəlalə (pıçıltı ilə)
Mənim zəngimi gözlə.
Umud
Bir də oxudum, əmri yaxşı yazmışam. Bu cür töhməti o, ömründə görməyib.
Şəlalə
Əgər gizli deyilsə, ver baxım.
Umud
Gizli niyə olur? Al, oxu! (Şəlalə əmri alıb oxumadan cırır) Neylədin, niyə cırdın?
Şəlalə
Yazığım gəldi. Görmürsən, qorxudan nə günə düşüb? Yumaq kimi yumulub. (Şamilə) Kolxozçu qardaş, bir də mənim ərimi əsəbiləşdirməyin. Gedə bilərsiniz.
Şamil
Çox sağ olun. (Çıxır)
Umud
Əmri nahaq cırdın, Şəlalə, bilirsən, o, dövlətə nə qədər ziyan vurub?
Şəlalə
Sən töhmət verməklə ziyan ödənəcək? Nahaqdan özünü işə salma, yuxarılarda adamı olmasaydı, aqronomu fabrikə işə göndərməzdilər. Sataşmağa adam tapmısan?
Umud
O da düzdür. Sən lap qızıl kimi arvadsan, Şəlalə!
Şəlalə
Mən olmasam bir gün bu dünyada baş saxlaya bilməzsən. Elə bilirsən, bura təsadüfən gəlmişəm? Zəng eləmişdim, dedilər, qanı qaradır. Taksiyə minib özümü çatdırdım. Mən elə qadınam. Bir adamı ki, sevdim, özümü oda-alova ataram. Pişik yaxına gəlsin, Şəlaləsi onu sığallamaq istəyir. (Umudu qucaqlayır)
Səhnə qaranlıqlaşır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/sabit-rehman-yalan-birinci-perde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Səkkizinci şəkilBakının küçələrindən biri. Əlibaba ilə İmamqulu Kəblə Muxtarı gətirib güclə bir daşın üstündə oturdurlar.*
Əliqulu evlənir4 pərdə, 5 şəkildə*İştirak edənlər
Birinci pərdəBirinci şəkilPərdə qabağı. Sol tərəfdə telefon budkası, sağda ağac və skamya. Bunlar sona qədər bu cür qalır.*
İkinci pərdəİkinci şəkilYasəmən əlində bir dəstə çiçək pərdə qabağına çıxır.*