Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Dəryayi-həyatda bir qala gödüm,Madərə buyruqçu cümlə dəsi var.
Pul tapmışdımUşaqlıqda adamın yaddaşı iti, zehni açıq, marağı çox olur. Gördüyün, eşitdiyin, düşündüyün hər şey güzgüdəki kimi həkk olunub həmişəlik qalır.Hər səhər anam məni məktəbə yola salanda dalanın axırına qədər aparır, köç yolundan ötürüb sonra qayıdırdı. Yolu hoppanandan sonra dükan qabağındakı səki ilə getmək asan idi, qorxulu deyildi. Çünki qabaqda nə at, nə fayton, nə maşın, nə də araba var idi. Başıaşağı səki ilə gedirdim. Bağça-bağa yaxınlaşmamışdım ki, gördüm ayağımın altında bir şey işıldayır. Əyilib baxanda bir abbasılığı gördüm və götürdüm. Xəyalıma gəldi ki, bu kimin cibindən düşüb. Sağıma-soluma baxdım, gedib-gələn görmədim. Pulu cibimə qoyub sevincək dərsə yollandım.
Hərbin əsil faciəli qəhrəmanı analardır…Ən birinci anaları didir, yeyir müharibə,Ən birinci analara dəyir onun güllələri…
Seyrinə gəl TəbrizinSeyrinə gəl Təbrizinİnqilab yurdudur o,
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Çətin görüşMənə elə gəlir ki,Bir həftə,
Sevir, sevməyir?Göy çinar kölgəsində fikrə gedib tək,Oturmuşdur bir gözəl, yol çəkir gözü.
Dörd heydən bir yerdə olmasa asarDörd heydən bir yerdə olmasa asar,O yerin əhlini bil əhli-məzar.
Məktəb xatirələriO günlər ki, gün buludu sökərdi,Yel yollara badam gülü tökərdi,
Bərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabahBərq vurub gün tək çıxar bir huripeykər hər sabah,Şərm edər onun üzündən mahi-ənvər hər sabah,
Pənbə çarşafPənbə, şəffaf, ipəkli bir çarşaf,Lərzişi-səfvətilə hər saət
Muradı keçərkənAxıyor dalğaların hər dərədən,Bu yürüş hökmünü aldın nerədən?
DübbəBalaca felyeton**Rəhmətlik Nəsreddin şah qətlə yetişməmişden qabaq Təbrİzdo bir “Şebnameyi-besirət” çıxardırdılar və orda şah üçün bir təlqin yazıb şahın cəmi nameyi-əmaiın bir-bir üzünə oxumuşdutar. Guya şaha belə telqit eləmişditər ki, “zəmani ki sənin ruhun cəsdindən pervaz etdi ve sənı qoydular qebre, onda inkir-minkir gelib səni Allahından, peyğəmbərindən, qiblenden, kİtabından, məmləkətindən, səltənətindən, əmanndan, təxribandən soruşacaq ve sənin qanunundan, qoşunundan, nizamından sual edəcək, qorxma ey filan, fılan olmuş, degilon: bədrəstiki yuxu mənim allahımdır, qeflət peyğəmbərimdir, as kitabımdır, övrətlər qiblemdir, herc-mərc qanunumdur, tökizlər sərtiblərimdir, dağlann kəlləsi yoiumdur, livan kovduşi mətanımdır və əhləldübbə mənim diplamatımdır və iix.” .
MəniBar ilahim,qismət eyləYara yoldaş elə məni.
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
Dəli könül, məndən sənə əmanətDəli könül, məndən sənə əmanət,Demə bu dünyada qalım yaxşıdı.
Şeyx Səfi məqbərəsiQədim Ərdəbilin sinəsi üstdə,Günbəzi qızılı bir məqbərə var.
Sonrakı peşmançılıq fayda verməz(3 məclisdə)*Əhli-məclis
Газель 171یارب از دل مشرق نور هدایت کن مرااز فروغ چشم خورشید قیامت کن مرا
Рубаи 211Где яд, чтоб другом я его назвал,Где меч, чтоб счастьем я его считал,
Газель 256نفسی نیست تمنای تو بیرون ز سرمتو ز من بی خبری کی ز تو من بی خبرم
Джам-и Джам, глава 43ای که بر قصر کوشک سازی توپیه بر دنبه میگدازی تو
Şuna yitdi nigârînâ nizârîŞuna yitdi nigârînâ nizârîKi göresin yirümüze mezârı
Bizim işlərimizMəlumdur ki, bu il çox yerlərdə quraqlıq keçir və əkinlər susuzluqdan yanıb puça çıxırlar. Və bir para yerlərdə camaat müsəllaya çıxıb Allahdan yağış istəyib. Və axırda bu da məlum oldu ki, Allahtaala müsəllaya çıxanların duasını qəbul eləməyib və heç bir yana yağış göndərməyib, necə ki, məsələn, Ağdamda və sair yerlərdə.Ədibi-biəvəz Mirzə Melkum xan “Qanun” ruznaməsində başdan belə yazır ki: “Mən sözümü o kəslərə yazıram ki, adamdırlar”.
Ənisül-arifin, 29شمع چون پروانه را معدوم دیدگفت باآتش که:ای نور الفرید
Газель 100ندانم تا دگربار این دل ریشم چه شیدا شدمگر عکس رخ دلبر به جان باز آشکارا شد
Töhfeyi-Sami, bölmə 258خود میگفت که از اولاد کمال الدین غیاث فارس ام اما تولد او در اصفهان واقع شده، بسیار شیرین سخن و گرم گفتار بود مدت دوازده سال با من بود بعد از آن هشت سال دیگر در خدمت حضرت صاحبقرانی بسر می برد و در اواخر از مداومت افیون تفاوت فاحش در صورت و سیرت او پیدا شده بود گویی مسخ شده بود یا در مذهب تناسخ روح او را در قالب دگر در آورده بودند تا در شهور سنه اثنین و اربعین و تسعمایه فوت شد و در اوایل گاهی کلام نظمی از او سر میزد این چند بیت از آنجمله است :ای خوش آنساعت که در کوی تو منزل داشتم
İnandımGetdin, günlərimə gün doğmur kimi,Axır gözyaşlarım bir yağmur kimi.
Pişiyin tərifiBircə pişik var idi Kirmandə,Sövləti yox bəbrdə, əslandə.
Касыда 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان