Произведения
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
عمرم همه ناکام شد از بیکاریکارم همه ناساز شد از بییاری
Кыта 41تعرضی بفلک دوش کردم و گفتمکه ای نیافته کس از تعرض تو امان
Джам-и Джам, глава 64چو به کسب علوم داری میلاز همه لذتی فرو چین ذیل
Şeha şol lebleründen emenŞeha şol lebleründen emenHayatâ irişür bir lahza âmen
O kimdir?O kimdir: Dəndəli dəndəlani – Küçələri dolaniAxırda alim olar, amma bilməz Qurani?
Töhfeyi-Sami, bölmə 110سید متقی و پرهیزکار بود، این مطلع از اوست :سرمه ای را که بود منت غیری همراه
Газель 170بخون آغشته ام، درمان من چیست؟عجب آشفته ام، سامان من چیست؟
SəninGecə-gündüz ürəyim yurdu anarkən vurdu,Gecə-gündüz qopuzumdan duyulan dərd ulusum!
Касыда 9غلام روی آن ماهم که مهر آسمانستیجمال او به زیبایی حیات جاودانستی
Yaralı yollarMən çoxdan tanışam sizinlə, çoxdan,Mənə doğmasınız oralı yollar!
Рубаи 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
MünacatBarilaha, behəqqi-həştü çahar,Xabi-qəflətdən et bizi bidar.
Рубаи 22از باده درد ناز ساقی بترستوز صبر گریز پای عاقی بترست
Əməl şərarəsiMəqsud yetişməksə əgər fəzlü kəmalə,Səy etməliyik elmə, dönərsək də hilalə.
Рубаи 162در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقیبر آب اجل کنی گذار ای ساقی
Атешкаде, глава 27شد چو بی خود از رحیق عشق شاهتاخت لشگر زی حریم خیمه گاه
Шараф-наме, глава 15بیا ساقی آن شربت جانفزایبه من ده که دارم غمی جانگزای
Газель 218زاهد چه سازم با چشم و ابروآن ناوکافکن این سختبازو
Газель 113چه می خورده است چشم نیمخوابشکه او مست است وهشیاران خرابش
Nəfsin qərəzi, əqlin mərəziО страсть! Веления твои превыше всех иных!И голова моя всегда, всегда у ног твоих.
VəsiyyətQara cilddə çap eləyin kitabımıMəndən sonra.
«Ətsiz» romansıBir zaman dözməz idik bir neçə saət ətsiz,İndi aylarla qalır güllü-cəmaət ətsiz.
QurtarsınYüz acı eyham var hər bir sözündəSaçları buluddu günəş üzündə.
Aşığın dərdiMən səni görmüşəm on beş ıl əvvəl,Dilində bir qoşma, bir dərdli qəzəl,
Yeni ailələrəHər oğlan ki evlənir, hər qız ki gedir ərə,Xoşbəxtlik istəyirsə, bunu alsın nəzərə:
SöyüdHüseyn İbrahimova*Yenə Təbriz sözü gəldi dilimə,*
İllər və heykəllərİllər,min fəryadlı
Ey qönçədəhanım, tazə-tərlikdəEy qönçədəhanım, tazə-tərlikdəNə gül həmta olub, nə lalə sənə.
Bu da bir mö’cüzə(Kollektiv təsərrüfat həyatına dair iki pərdədə musiqili teatr əsəridir.)*Əsərdə iştirak edənlər
DüşdüBir dəzgah qurmuşam, yüz min qolu var,Hər telindən, dilbər, bir şanə düşdü.