Qəzəl 1619

از دلم عشق به جامی غمی دنیا برداشتنتوان پنبه چنین از سر مینا برداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1621

سرو بالای تو از آب روانی برداشتکوه تمکین تو از خاک گرانی برداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1632

این چه حرف است که در عالم بالاست بهشت؟هر کجا وقت خوشی رو دهد آنجاست بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1634

Hər kimin fikri qəvi oldu, o, hikmət tapdı,Kim ki, söykəndi qara torpağa, qüvvət tapdı.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1643

هر که از اهل جهان گوشه عزلت نگرفترفت از دست و رگ خواب فراغت نگرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1653

اگر ز عالم تسلیم گوشه ای داریبهشت و طوبی و حوران خوش لقا اینجاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1659

پرستشی که مدام است می پرستی ماستشبی که صبح ندارد سیاه مستی ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1660

ترا که عالم آیینه عالم آب استچه احتیاج به تحصیل باده ناب است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1668

نشاط عالم بی اعتبار درگردستچو برق، خوشدلی روزگار در گردست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1710

سرود مجلس ما جوش مستی ازل استبط شراب در اینجا خروس بی محل است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1711

حضور عالم ایجاد در قرار دل استسفر اگر همه یک منزل است بار دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1768

شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1789

مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوستکه نور چشم فزاید صفای طلعت دوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1798

بیان شوق به تیغ زبان میسر نیستمحیط را گذر از ناودان میسر نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1847

خطش عنان تصرف ز دست خال گرفتبه خوش سیاه دلی ملک انتقال گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1865

صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1873

پوشیدن نظر ز جهان عین حکمت استقطع نظر ز خلق کمال بصیرت است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 188

می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مراتیغ زهرآلود باشد چین ابرویی مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1881

در بحر شعر، خامشی از لاف بهترستدست بلند، حجت عجز شناورست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1886

Eşq dərdilə ölərsənsə, bu, dünyaya dəyər,Xızrın o, ömrünə, ya hökmi-Məsihayə dəyər.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1889

آزادگی به سلطنت جم برابرستدست ز کار رفته به خاتم برابرست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.