Saib Təbrizi: Düşüncəli
از میان تیغ برآور که زمان میگذردوقت پیرایش گلزار جهان میگذرد
Qəzəl 3361سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
Qəzəl 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Qəzəl 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Qəzəl 3464دل پیران کهنسال غمین می باشدقامت خم شده را داغ نگین می باشد
Qəzəl 3480Sənə dünyada nə zər, bil, nə də zivər qalacaq,Hər nəyin vardı, xəyal etmə, sərasər qalacaq.
Qəzəl 3496Gör, cahan şahına şövkət ilə izzət verilib,Mənə bu guşədə bir dünya məhəbbət verilib.
Qəzəl 3501Məni bu qönçə dodaqlar yenə bihal elədi,Ağzı bağlı şişədən mey verərək, lal elədi.
Qəzəl 3504سالکانی که قدم در ره جانانه زدندپشت پا بر فلک از همت مردانه زدند
Qəzəl 3506تا تو بی پرده شدی لاله رخان خوار شدندهمه گلهای چمن در پس دیوار شدند
Qəzəl 3512همه از تاب کمر در خم ایمان دارندچه خرام است که این سرو نژادان دارند
Qəzəl 3517بد درونان که به همواری ظاهر سمرندهمه چون آب تنک، پرده سنگ خطرند
Qəzəl 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Qəzəl 3556دانه خال تو روزی که مرا در دل بودحاصل روی زمین از من بی حاصل بود
Qəzəl 3568Bu dəli könlümü zəncirləmək asan olmaz,O qısa zülfə düyün vurmağa imkan olmaz.
Qəzəl 3605دل عاشق تهی از اشک دمادم نشودبحر چندان که زند جوش کرم کم نشود
Qəzəl 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مبادسرود بزم تو جز نغمه سپند مباد
Qəzəl 3681ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد
Qəzəl 3716کجا به حال مرا چاره ساز می آرد؟ز خویش هرکه مرا برده، باز می آرد
Qəzəl 3717نشاط عالم فانی ملال میآردچو لاله دل سیهی رنگ آل میآرد
Qəzəl 3725که می تواند ازان چشم چشم بردارد؟که ریشه از صف مژگان به هر جگر دارد
Qəzəl 3743خوشا کسی که ز عالم کناره ای داردبه روزنامه هستی نظاره ای دارد
Qəzəl 3747Bəxti vardır o kəsin, dünyada ancaq qəmi var,Dalıb öz aləminə, öz kədəri, matəmi var.
Qəzəl 3763مرا به زخم زبان روزگار میگذردمدار آبله من به خار میگذرد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.