Qəzəl 2970

به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیردچو خار رهگذر هر لحظه دامان دگر گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2987

زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمی‌گیردکه آب زندگانی را دل از ظلمت نمی‌گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2992

چه دارد عالم فانی که استغنا توانم زد؟چه در دست است دنیا را که پشت پا توانم زد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2993

اگرچه خاکسارم بر جهان پا می توانم زدکف خاکی همان در چشم دنیا می توانم زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 300

ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارهاگل ز سودای رخت افتاده در بازارها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3017

زشوق عالم بالا روان با تن نمی سازدبه پای کاروانی بوی پیراهن نمی سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 303

ای ره خوابیده را از نقش پایت بال‌هااز خرامت عالم آسوده را زلزال‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3076

به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شدغبار خاطر باغ است هر ابری که بی نم شد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3080

دل تاریک من روشن زفیض صبحگاهی شدچراغ من جهان افروز زین نور الهی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3087

به مقدار تمنا داغ در دل جلوه گر باشدبه قدر خار و خس در آتش سوزان شرر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3111

تو پنداری دل خوش در جهان بسیار می باشدزصد گوهر درین دریا یکی شهوار می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3116

صفا دارد جهان تا دل زکلفت پاک می باشدشود ماتم سرا عالم چو دل غمناک می باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3144

به دور خط زشرم آن لعل جان پرور برون آمدزجذب طوطیان از بند نی، شکر برون آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3145

به طوف خاک من گر آن سراپا ناز می آمدبه جوی عمر، آب رفته من باز می آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3149

نه هر پیمانه ای از حال خود ما را بگرداندمگر رطل گران این سنگ را از جا بگرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3169

سخن پوشیده در لعل لب جانان نمی‌مانداگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمی‌ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3176

همین سرگشتگی چشم حریص از مال می بیندچه آسایش زخرمن دیده غربال می بیند؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 320

ز سختی های دوران دیده بینا شود پیداشرار زنده دل از آهن (و) خارا شود پیدا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3217

زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آیدزبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3252

زهر، تریاق به اکسیر مدارا گرددخشم را هر که فرو خورد توانا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3329

Bizi məftun eləyə bilməyəcəkdir dünya,Yusifi Misrin ayı salmadı çün sevdaya.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3334

از سری جوی سعادت که ز دولت گذردتن به خواری دهد از افسر عزت گذرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3339

روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.