Qəzəl 2120

در پاس نفس می گذرد عمر عزیزشهر سوخته جانی که دلش همدم غیب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2129

Bu göy nədi? – Bir gövhəri, dürdanəsi eşqin,Bəs gün nədi? – Atəş dolu bir xanəsi eşqin.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2151

عشق است که اکسیر بقا خاک در اوستاز هر دو جهان سیر شدن ماحضر اوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2173

Bizdən ucada, bəlkə də, bir sirli cahan var?Varsa, orada özgə həyat, özgə zaman var.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2187

لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیستبسیار بود حرف کسی را که زبان نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2189

بوی سر زلف تو به شیدایی من نیستآوازه حسن تو به رسوایی من نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2192

زین نقطه بود گردش پرگار فلکهاهر چند که ما را ز سویدا خبری نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2195

رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافتدر آینه صاف تو جوهر نتوان یافت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2202

ای هر دو جهان خاک ره سرو روانتگردون مطوق یکی از فاختگانت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2234

کجا میل کبابم در شراب است؟بط می هم شراب و هم کباب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2237

فلک نیلوفر دریای عشق استزمین درد ته مینای عشق است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2276

ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچقانع شده با نقطه ز پرگار و دگر هیچ

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2302

تا بر لب تو افتاد چشم ستاره صبحشد آب از خجالت قند دوباره صبح

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2311

از لب منصور راز عشق بر صحرا فتادپرده دریا درد موجی که بی پروا فتاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2318

مرگ عاشق بی شمار آن سیمبر دارد به یادرشته بسیار این عقد گهر دارد به یاد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2324

رخت هستی زین جهان مختصر خواهیم بردکشتی از خشکی به دریای گهر خواهیم برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2325

از حریم ما سخن چین چون سخن بیرون برد؟باد نتوانست نکهت زین چمن بیرون برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2361

هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 2362

دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کردکبک من در چنگل شهباز خود را جمع کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2388

عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آوردغیرت ما زور بر کسب هنر می‌آورد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2418

جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2421

از خط شبرنگ حسن یار عالمسوز شددر ته خاکستر این اخگر جهان افروز شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2436

از تماشایی صفای روی جانان کم نشدعالمی گل چید و برگی زین گلستان کم نشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 2461

از حجاب عشق دل از وصل او نومید ماندروی مه ناشسته در سرچشمه خورشید ماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.