Qasım Ənvar: Eşq
خواجه مستست، ببین در سر و در دستارشلطف فرما و زمانی ز کرم باز آرش
Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!
Qəzəl 405بادهام صافست و مطرب صاف و ساقی صاف صافبا سه صاف این چنین کس در نیاید در مصاف
Qəzəl 406بنادانان مگو سر حقایقکه هر گوشی سخن را نیست لایق
Qəzəl 407متمادی شدست یوم فراق«کیف احوال؟ ایها العشاق »
Qəzəl 410رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاکبا دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟
Qəzəl 411ای زلف و رخت میگون، ای دوست سلام علیکوی شیوه تو موزون، ای دوست سلام علیک
Qəzəl 413در تو عجب مانده ام ای عشق شنگنوری و ناری بگه صلح و جنگ
Qəzəl 414از شبستان ازل، تا بامداد آب و گلبا تو می بودست جانم، بی تو کی بودست دل؟
Qəzəl 415بلبل آشفته حال، از سرمستی بنالموسم هجران گذشت، نوبت وصلست و حال
Qəzəl 418ما گنج قدیمیم درین دیر کهن سالما را چه بود گر بشناسی بهمه حال؟
Qəzəl 419مقررست و معین، برای اهل کمالهزار بانگ «تعالی »، هزار جام زلال
Qəzəl 421این چه حدیثست که کرد آن صنم؟گفت که: معشوقه و عاشق منم
Qəzəl 422بهیچ یار و دیاری اگر چه دل ننهادمولیک عاقبة الامر دل بمهر تو دادم
Qəzəl 424سلطان دلنواز چو باز آمد از کرموقت سرود ماست، گهی زیر و گاه بم
Qəzəl 426نی چو بنالید، بگفتا: نیمباده بجوش آمد و گفتا: میم
Qəzəl 428یک جام به جانی دهد آن ساقی خودکامالمنة لله، زهی بخت و سرانجام؟
Qəzəl 429بیا، که نوبت رندیست، عاشقم، مستمبریدم از همه عالم به دوست پیوستم
Qəzəl 430دوش آن مه دو هفته دستم گرفت، دستمدستان نمودم، اما از عربده نجستم
Qəzəl 431سوی می خانه میکشی دستمعاشق و مفلس و تهی دستم
Qəzəl 432من از سودای جانان نیم مستمبده، ساقی، می گلگون بدستم
Qəzəl 433اگر بر خاک کویت گرد گردمیقین کز خاک کویت برنگردم
Qəzəl 434سفر گزیدم و آهنگ آن جهان کردمبرای حضرت جانان وداع جان کردم
Qəzəl 437دینار نمی خواهم، من عاشق دیدارماغیار نمی خواهم، من شیفته یارم
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.