Qasım Ənvar: Eşq
بجانان زنده ام، الحمدللهز مستی مرده ام، الحمدلله
Qəzəl 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه
Qəzəl 592بیا ای ماه کنعانی، بیا ای شاه فرزانهنمی دانم چه می گویم، که عقلم گشت دیوانه
Qəzəl 593پر گشت جهان از می گل رنگ مغانهامروز می آرید، میآرید بهانه
Qəzəl 594مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه
Qəzəl 595می کشد آن حبیب فرزانهچشم را سرمه، زلف را شانه
Qəzəl 597تا گرد ماه، سنبل مشکین نهادهایبس داغها که بر دل مسکین نهادهای
Qəzəl 601«هدی للمتقین » گفتند: یعنیبصورت وا ممان از صرف معنی
Qəzəl 603به جان تو، که خمارم به غایت، ای چلبیبریز باده حمرا به شیشه حلبی
Qəzəl 604دل ز من برداشت یار مهربان، واحسرتیدشمنی کردند با من دوستان، واحسرتی!
Qəzəl 607چه ذوق نیستی یابی؟ که هستیببالا کی توانی شد؟ که پستی
Qəzəl 608السلام علیک، یا سندی«انتموا سیدی و مستندی »
Qəzəl 609ای دل عشاق را بروی تو شادیغایت مقصود و منتهای مرادی
Qəzəl 610دلم از غصه هجران تو دارد دردیخسته ای، سوخته ای، عاشق غم پروردی
Qəzəl 612گر نسیم رحمتی از کوی جانان آمدیقعر بحر لم یزل در موج احسان آمدی
Qəzəl 613فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی
Qəzəl 614گر جان بهوای تو گرفتار نبودیجان و دل ما طالب دیدار نبودی
Qəzəl 615جان نوروز و جان صد عیدیعیدی عاشقان بده، عیدی
Qəzəl 617ای عشق دل فروز، که شاه مظفریدل را نگاه دار، که سلطان کشوری
Qəzəl 619مرا از پرتو روی تو هر لمعه است دیداریمرا از لمعه روی تو هر لمعه است انواری
Qəzəl 620ای دوست، بگو باری تا: عزم کجا داری؟سرمست و خرامانی انگیز بلا داری
Qəzəl 623ز حد گذشت حکایت ز قصه دوریبه شرح راست نیاید حدیث مهجوری
Qəzəl 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری
Qəzəl 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.