Qasım Ənvar: Eşq
ای یار، ندانم که چه رسمست و چه آیین؟گه ساقی جانهایی و گه محتسب دین
Qəzəl 552بجان آمد ز هجران جان مسکین«اغثنی یاغیاث المستغیثین »
Qəzəl 557ما داغ آرزوی تو داریم بر جبینما در هوای عشق تو داریم عقل و دین
Qəzəl 558منت خدای را، که در اطوار ما و طیندر قید مال و جاه نشد جان نازنین
Qəzəl 561باده کهنه گیر و شیشه نودلق و تسبیح کن بباده گرو
Qəzəl 563تو محیطی و دیگران همه جوهمه را روبتست، از همه رو
Qəzəl 565زان نکهت مشکین،که همی آید از آن سوتا فانی مطلق نشوی دل نبرد بو
Qəzəl 568ای دل، اگر تو عاشقی، با عاشقان همخانه شوواندر میان عاشقان از عاشقی فرزانه شو
Qəzəl 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو
Qəzəl 570پیش ما قصه جام و جم و جمشید مگوهرچه میگویی بجز از طلعت خورشید مگو
Qəzəl 571«الا یاایهاالساقی »، مرا جام مصفا دهکه سرمستی و قلاشی ز زهد و توبه ما به
Qəzəl 572«کان الله » گفت و «کان الله له »وصف مستان طریقت در وله
Qəzəl 573ای آفتاب روی تو را پردهدار ماهبر جمله دلبران جهان خسروی و شاه
Qəzəl 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Qəzəl 575پیش از بنای مدرسه و رسم خانقاهاز نور روی دوست بدو برده ایم راه
Qəzəl 579در میان همه خوبان بت ما از همه بههمه صافند ولی او بصفا از همه به
Qəzəl 580آتش عشق تو شوری در جهان انداختهرهروان را جمله از کام و زبان انداخته
Qəzəl 582ای خیالت عقل کل را در گمان انداختهنقش فیض لامکان اندر مکان انداخته
Qəzəl 583ای کمالت نعت عزت در جهان انداختهجان ز شوق تو کله بر آسمان انداخته
Qəzəl 584روی مه را جلوه دادی، زلف میگون تاب دهگلبن جان مرا از جوی وصلت آب ده
Qəzəl 585ای کوس کبریای تو در لامکان زدهوی آتش هوای تو در ملک جان زده
Qəzəl 586هله!ای ساقی جانها، قدح باده بمن دهشیوه عشق نگه دار و حسن را بحسن ده
Qəzəl 588گرم از طالع فرخ رخ جانان شود دیدهز عکس رنگ آن رخسار عین جان شود دیده
Qəzəl 589گر تو از مستان عشقی در ولهیار یک دل به ز یار ده دله
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.