Qasım Ənvar: Eşq
ماه عیانست روی یار چه گویم؟درصفت حسن آن نگار چه گویم؟
Qəzəl 484من معدن اسرارم، اما بنمی گویممن ابر گهربارم،اما بنمی گویم
Qəzəl 486ما سوز عشق را به دو عالم نمیدهیمبه یک جرعهای ز جام به صد جم نمیدهیم
Qəzəl 487ما عشق یار را بدو عالم نمیدهیمجامی ز دست دوست بصد جم نمیدهیم
Qəzəl 488بیا، بیا، که فقیریم و خاکسار توییممدام مست می چشم پر خمار توییم
Qəzəl 489بر سر راهم بدید و گفت: «هی سن کیم سن؟»گفتم: ای جان و جهان، هم بوالعلا، هم بوالحسن
Qəzəl 491به فضل و رحمت و توفیق ذوالمنمرا هر ذره خورشیدیست روشن
Qəzəl 492دوش آن مه دو هفته من با هزار فنآمد بمیل صحبت مستان ذوالمنن
Qəzəl 493ساقی جان، لطف فرما کاسه دردی بمنسالها بگذشت و دارد دل هوای درد دن
Qəzəl 494سامان عیش نیست درین دار پر فتنساقی، بیار باده مستان ذوالمنن
Qəzəl 495طالبانی که اسیرند درین حبس بدنعیسی جان نشناسد ز گهواره تن
Qəzəl 496من بجانان زنده ام، گر باز دانی این سخنعاشقی باشی، یقین، از عاشقان ذوالمنن
Qəzəl 497یارم ز در در آمد، وشتن کنید وشتناین خانه را به وشتن گلشن کنید، گلشن
Qəzəl 498آن ماه مسافر سفری کرد ز کرمان«الله معک » گفت همه جان کریمان
Qəzəl 499ای ساقی دل و جان، ای نور چشم اعیانما توبها شکستیم، جامی بیار پنهان
Qəzəl 501این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان
Qəzəl 502ای نور دل و دیده وای زبده اعیانباری گذری کن بسر چشمه حیوان
Qəzəl 505بشنو ز عشق رمزی، حیران مباش، حیرانیک جام به ز صد جم در بزم می پرستان
Qəzəl 507بیا، ای یار سودایی، بیا، ای جان سرگردانازین سودا خبر داری، ز سودا آیتی بر خوان
Qəzəl 508بیا، که عشق برافراخت سنجق سلطانبیا، که شهر شد ایمن ز حیله شیطان
Qəzəl 509تربیت میکند مرا جانانتهنیت می فرستم از دل و جان
Qəzəl 510تن زنده بجان آمد و جان زنده بجانانجان راهبر دل شد و دل راهبر جان
Qəzəl 511جانم بلب رسید ز غم، ساقی، الامانجانم ز دست غم بیکی جرعه واستان
Qəzəl 512چندان که گفتم: خاطر مرنجانرنجید و رنجاند آن شاه خوبان
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.