Saib Təbrizi: Eşq
گریه ابری است که از دامن دل می خیزدآه گردی است که از رفتن دل می خیزد
Qəzəl 3409زنگ غفلت ز دل من نگران میخیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران میخیزد
Qəzəl 3411عشق در پای گلی رنگ وفا میریزدفرصتش باد که بسیار به جا میریزد
Qəzəl 3413صبر هرچند به دل رنگ حضر میریزدشوق از خانه برون رخت سفر میریزد
Qəzəl 3415چه خیال است به تیغش دل بیتاب رسد؟بیخبر بر سر این تشنه مگر آب رسد
Qəzəl 3416تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد
Qəzəl 3419دل به مطلب اگر از راه تپیدن نرسدگو مکن سعی که هرگز به دویدن نرسد
Qəzəl 3420چشم عاشق پی جانان به پریدن نرسددل صیاد به آهو به تپیدن نرسد
Qəzəl 3424خط شبرنگ ز روی تو عیان خواهد شدعلم زلف درین گرد نهان خواهد شد
Qəzəl 3434چند جان سختی ما سنگ ره ما باشد؟صدف ما گره خاطر دریا باشد
Qəzəl 3435ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشددور اول همه را نشأه دوبالا باشد
Qəzəl 3439پادشاهی نه به سیم و زر و گوهر باشدهر که را سد رمق هست سکندر باشد
Qəzəl 3444گر صفای حرم کعبه ز زمزم باشدزمزم کعبه دل دیده پر نم باشد
Qəzəl 3446نقد جان را لب خاموش نگهبان باشدرخنه مملکت دل لب خندان باشد
Qəzəl 345دهن بستن ز آفتها نگهبان است دلها رالب خاموش دیوار گلستان است دلها را
Qəzəl 3452زردی روی من از باده کشیدن باشدموج می رنگ مرا بال پریدن باشد
Qəzəl 3455هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشددلش آویخته پیوسته به یک مو باشد
Qəzəl 3463دل سودازدگان گوشه نشین می باشددانه سوخته در زیر زمین می باشد
Qəzəl 3466جذبه ای کو که مرا جانب دلدار کشد؟دامن جان مرا زین ته دیوار کشد
Qəzəl 3469کی ز تن کار دل خسته به آرام کشد؟مرغ وحشی چه نفس در قفس و دم کشد؟
Qəzəl 347سبک جولان کند شوق سبکروحش گرانها رابه دنبال افکند منزل درین ره کاروانها را
Qəzəl 3470هرکه اینجا ز جگر آه ندامت نکشدنفس صاف ز دل صبح قیامت نکشد
Qəzəl 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد
Qəzəl 3473تا مرا در نظر آن حسن خداداد آمدهر سر موی مرا نام خدا یاد آمد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.