Saib Təbrizi: Eşq
ز بیم خار خورد در لباس دایم خونچو گل کسی که درین باغ دامنی دارد
Qəzəl 3754عذار نوخط دلدار دیدنی داردگلی که می رود از دست چیدنی دارد
Qəzəl 3755قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد
Qəzəl 3759ز زیر تیغ تغافل شکیب من جان بردمرا به رنجش بیجا ز جای نتوان برد
Qəzəl 376به عزم صید چین سازد چو زلف صیدبندش رارم آهو به استقبال می آید کمندش را
Qəzəl 3760تو آن نه ای که ره از خود بدر توانی بردنمرده از سر خود دردسر توانی برد
Qəzəl 3765ترا چه غم که شب ما دراز میگذرد؟که روزگار تو در خواب ناز میگذرد
Qəzəl 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qəzəl 3768ز خط صفای دگر روی یار پیدا کردز داغ، حسن دگر لاله زار پیدا کرد
Qəzəl 3769قدح به حوصله ما چه می تواند کرد؟سفینه با دل دریا چه می تواند کرد؟
Qəzəl 3770به اهل عشق نصیحت چه می تواند کرد؟نمک به شور قیامت چه می تواند کرد؟
Qəzəl 3776ز بس که سنگ ملامت فلک به کارم کردنهفته در جگر سنگ چون شرارم کرد
Qəzəl 378ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را
Qəzəl 3782تلاش بیخبری با شعور نتوان کردسفر ز خود به پر و بال مور نتوان کرد
Qəzəl 3784مرا ز خویش کی آن غنچه لب جدا می کرد؟به حرف و صوت اگر شوقم اکتفا می کرد
Qəzəl 3788ز رفتن تو دل خاکسار رفت به گردبنای صبر و شکیب و قرار رفت به گرد
Qəzəl 3789دل غریب مرا بوی گل بجا آوردکز آن بهار خبرهای آشنا آورد
Qəzəl 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Qəzəl 3800ز کاوش دلم آزار رنگ می بازدبه پای من چو رسد خار رنگ می بازد
Qəzəl 3804دل مرا نگه گرم یار می سازدستاره سوخته را این شرار می سازد
Qəzəl 3806ز آه من دل سنگین یار می لرزدز برق تیشه من کوهسار می لرزد
Qəzəl 381کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را
Qəzəl 3810نفس به سینه ام از اضطراب می سوزدچنان که تیر شهاب از شتاب می سوزد
Qəzəl 3811نگه ز دیدن رخسار یار می سوزدنسیم صبح درین لاله زار می سوزد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.