Saib Təbrizi: Eşq
ز خود برآ که نسیم بهار میآیدسبکروی ز سر کوه یار میآید
Qəzəl 4007برون ز کیسه ممسک درم نمی آیدز دست بسته سخا وکرم نمی آید
Qəzəl 401به هم پیچد خط مشکین بساط حسن خوبان راغبار خط لب بام است این خورشید تابان را
Qəzəl 4012تردد از دل بیآرزو نمیآیدچو پای خفته ز من جستجو نمیآید
Qəzəl 402ز باران جمع گردد خاطر آشفته مستان رارگ ابری کند شیرازه این جمع پریشان را
Qəzəl 4022Ətəyin çəkdi əlimdən nə üçün, bilməm, o yar,Söyləyin, gül qoxusu güldən haçan ayrı olar?
Qəzəl 4023خطش دمید وبه عشاق مهربان گردیدازین بهار چه گلهای خوش عیان گردید
Qəzəl 4024رسید جان به لبم تا به لب شراب رسیدگسیخت ریشه این نخل تا به آب رسید
Qəzəl 4027خط تو تیغ به رخسار آفتاب کشیدهزار حلقه به گوشش ز پیچ وتاب کشید
Qəzəl 4028خط عذارتو خورشید رابه دام کشیدز هاله حلقه به گوش مه تمام کشید
Qəzəl 4033که با تو حرف شهیدان عشق میگویدکه خون شبنم از آفتاب میجوید
Qəzəl 4045زخمی که ره به لذت ناسور می بردفیض نمک ز مرهم کافور می برد
Qəzəl 4049Heç kimsə mənim naməmi canana yetirməz,Heç kəs sarı bir yarpağı bustana yetirməz.
Qəzəl 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برددزدیده این متاع به دکان نمی برد
Qəzəl 4053پروانهای که گرد تو یک بار میپرداز شاخسار شعله شرروار میپرد
Qəzəl 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذردموج لطافت از سر دیوار بگذرد
Qəzəl 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرداز پاکدامنان نتوان احتراز کرد
Qəzəl 406مسخر کرد خط عنبرین رخسار جانان راپری آورد در زیر نگین ملک سلیمان را
Qəzəl 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکردرفت از میان چو گل کمر خویش وا نکرد
Qəzəl 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرداین شمع مرد و گریه مستانه ای نکرد
Qəzəl 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورداخگر برون ز توده خاکستر آورد
Qəzəl 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورداز موج بال چشمه کوثر برآورد
Qəzəl 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خوردآن را که باغ نیست ز صد باغ برخورد
Qəzəl 4071پوشیده یار اگر نه می ناب میخورداین رنگ لالهگون ز کجا آب میخورد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.