Saib Təbrizi: Eşq
Baxışların qəlbimi, vallah, viranə eylər,Əksin düşər aynaya, aynada xanə eylər.
Qəzəl 4204هر چند یار ما همه جا جلوه می کندنتوان دلیر گفت کجا جلوه می کند
Qəzəl 4207عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند
Qəzəl 4208الفت به عاشقان سگ آن کو نمیکندوحشت رَم از طبیعت آهو نمیکند
Qəzəl 4213بعد از فنا ز هستی ما شور شد بلنداز چوب دار رایت منصور شد بلند
Qəzəl 4220جمعی که قطع راه به مژگان تر کنندچون رشته دست در کمر صد گهر کنند
Qəzəl 4224O adam ki, fəxr üçün əcdadını yad eyləyər,Bir sümük tapmış o, it tək könlünü şad eyləyər.
Qəzəl 4227نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند
Qəzəl 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را
Qəzəl 4234از عیب پاک شو که هنرها همیدهنددست از خزف بشو که گهرها همیدهند
Qəzəl 4237اشکی که گوهرش ز نژاد جگر بودهرقطره اش ستاره صبح اثر بود
Qəzəl 4238از دل هرآنچه خاست دل آن را مکان بوداز گوش نگذرد سخنی کز زبان بود
Qəzəl 424نگه دار از لب پیمانه آن لبهای میگون راکه با خون شسته است ای خونی شرم و حیا خون را؟
Qəzəl 4241غیر از دل دو نیم که خندان چوپسته بودبر هر دری که روی نهادیم بسته بود
Qəzəl 4245هر جا حدیث خامه من بر زبان رودبلبل چو بیضه در بغل آشیان رود
Qəzəl 4248آزاده چون مسیح بر افلاک می روداین منزل از کسی است که چالاک می رود
Qəzəl 4251کی یاد زلفش از دل بی کینه می روداز یاد طفل کی شب آدینه می رود
Qəzəl 4254Arifin sözləri divanələrə etməz əsər,Necə divanədi o, qaçmasa səhraya əgər?
Qəzəl 4256چینی اگر ز سنبل زلف تو وا شودخون از دماغ مشک روان درختا شود
Qəzəl 4267وقت است از شکوفه چمن سیمتن شودهر خار خشک یوسف گل پیرهن شود
Qəzəl 4268İki kəs xəlvəti söhbət eləsə, od alışar,Min ürək sussa əgər, min ürəyin bir sözü var.
Qəzəl 4269Kaş günəş üzlü o yar indi xiridarım ola,Gövhərəm, bir alanım, yaxşıca bazarım ola.
Qəzəl 427خموشی مهر خاموشی زند بر لب سخن چین راکه سازد غنچه لب بسته کوته دست گلچین را
Qəzəl 4283از جلوه تو سنگ سبکبال می شودآتش ز خوی گرم تو پامال می شود
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.