Saib Təbrizi: Eşq
زهرازقدح صافدلان رنگ نداردآیینه گوهر خطر از زنگ ندارد
Qəzəl 4358پروای خط آن عارض گلفام ندارداز سادگی این صبح غم شام ندارد
Qəzəl 4360مفت است اگر سنگدلیهای معلمدلجویی اطفال به آدینه گذارد
Qəzəl 4365آسایش تن غافلم از یاد خدا کردهمواری این راه مرا سر به هوا کرد
Qəzəl 4368خط از لب لعل گهرافشان تو گل کردیا خضر ز سرچشمه حیوان تو گل کرد
Qəzəl 4369رخسار جهانسوز تو بی پا و سرم کردنظاره زلف تو پریشان نظرم کرد
Qəzəl 4372دل چون تهی از دردوغم یار توان کرداین ظلم چسان بر دل افگار توان کرد
Qəzəl 4374شوریده تر از سیل بهارم چه توان کرددر هیچ زمین نیست قرارم چه توان کرد
Qəzəl 4382گل مرتبه عارض جانانه نگیردجای لب ساقی لب پیمانه نگیرد
Qəzəl 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را
Qəzəl 4392این اشک جگرگون چه اثرداشته باشدپیداست که طفلی چه جگرداشته باشد
Qəzəl 4394زان سفله حذرکن که توانگرشده باشدزان موم بیندیش که عنبر شده باشد
Qəzəl 4395شرمی که بود ساخته مطلوب نباشدشهباز نظر دوخته محجوب نباشد
Qəzəl 4401Mey qədrini ol zahidi-biganə nə bilsin,Ömründə ələ almadı peymanə, nə bilsin.
Qəzəl 4402Səhərin feyzi sənin ol ləbi-xəndanındadır,Çünki şəkkər gülüşün şəhdi sənin şanındadır.
Qəzəl 4406داغی که مرا بر دل دیوانه گذارندشمعی است که بر تربت پروانه گذارند
Qəzəl 4407خون بهتر ازان می که چشیدن نگذارندپیکان به ازان غنچه که چیدن نگذارند
Qəzəl 4408هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند
Qəzəl 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست میدارم که عاشق شعرِ حالی را
Qəzəl 4410از دشت به حی مردم دیوانه نسازندبا گور بسازند وبه کاشانه نسازند
Qəzəl 4417چون شبنم می بر رخ جانان بنشینددر آب وعرق چشمه حیوان بنشیند
Qəzəl 4422گر یار ز احوال من آگاه نمی بوددرد من سودازده جانکاه نمی بود
Qəzəl 4427خطی که ازان چهره روشن بدر آیدآهی است که سینه خورشید برآید
Qəzəl 4428آه از دل جویای تو بیتاب برآیدغواص نفس سوخته از آب برآید
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.