Saib Təbrizi: Eşq
فیضی که سهیل به خاک یمن رسداز دیدن عقیق لب او به من رسد
Qəzəl 4085Hicr dərdindən əgər olsa ürək yara, yetər,Döyünər qəlbinə vaxt, yar xəbəri yara yetər.
Qəzəl 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسداز بوی عود فیض به مجمر نمی رسد
Qəzəl 4091Hər badə yəqin ol ləbi-xəndana yetişməz,Hər təşnə ürək çün abi-heyvana yetişməz.
Qəzəl 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمیرسدپای به خواب رفته به آهو نمیرسد
Qəzəl 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شدحسن ترا مقدمه پیچ و تاب شد
Qəzəl 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شدشبنم به آفتاب رسید آفتاب شد
Qəzəl 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شددست ز کار رفته ام امیدوار شد
Qəzəl 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شدزین قفل زنگ بسته در عیش باز شد
Qəzəl 4102مستانه سرو قامت او در خرام شدطوق گلوی فاختگان خط جام شد
Qəzəl 4104انگور ما رسید و به خم رفت وباده شدشکر خدا که عقده مشکل گشاده شد
Qəzəl 4107تا چند دل ترا به هوا وهوس کشدچون عنکبوت دام به صید مگس کشد
Qəzəl 4109کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار میکشدروزن ز دود بیشتر آزار میکشد
Qəzəl 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشدبی چشم زخم یوسفی از چاه می کشد
Qəzəl 4112Bu fələk bir kimsədən əsla xəcalət çəkməyib,Göy üzü heç vaxt tutulmaqdan əziyyət çəkməyib.
Qəzəl 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشداز باغ برگ عیش به دامان نمی کشد
Qəzəl 4115یک دل ز ناوک مژه او رها نشداین تیر کج ز هیچ شکاری خطا نشد
Qəzəl 4116خط ترا که دید که زیر و زبر نشداین رشته راکه یافت که بی پاوسرنشد
Qəzəl 4119از جلوه تو برگ ز پیوند بگسلدنشو ونما ز نخل برومند بگسلد
Qəzəl 4125جمعی که دل به طره طرار بسته انداول کمر به رشته زنار بسته اند
Qəzəl 4126خوبان دلم به زلف گرهگیر بستهانددیوانه مرا به دو زنجیر بستهاند
Qəzəl 4127آنان که دل به معنی بیگانه بسته اندبر روی آفتاب در خانه بسته اند
Qəzəl 4129در کوی عشق بر رخ کس در نبستهانداین در به روی مومن و کافر نبستهاند
Qəzəl 4135جمعی که بوسه بر قدم دار داده اندچون نقطه اختیار به پرگار داده اند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.