Qəzəl 382

نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 3823

به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3824

لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3826

Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3828

به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 383

نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3830

ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3836

زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3843

زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3844

ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3846

زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شدکباب را زنمک شوق آتش افزون شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3847

رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3848

خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3853

خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3855

زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3861

ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3862

دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3876

دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3877

نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 388

مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3882

چنان که حسن ترا هیچ کس نمی‌داندز عشق حال مرا هیچ کس نمی‌داند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3885

کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3891

خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3897

موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.