Saib Təbrizi: Eşq
نگاه عجز باشد گر زبانی هست عاشق رابود زخم نمایان، گر دهانی هست عاشق را
Qəzəl 3823به می غم از دل افگار برنمی خیزدبه آب از آینه زنگار برنمی خیزد
Qəzəl 3824لبت ز خنده دندان نما گهر ریزدتبسم تو در آب گهر شکر ریزد
Qəzəl 3826Tər axar, ol gözəlin gül yanağından tökülər,Sanki hər damla bir ulduzdu, al-əlvan tökülər.
Qəzəl 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد
Qəzəl 383نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Qəzəl 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Qəzəl 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Qəzəl 3843زگریه آینه هر دلی که روشن شدچو اشک، مردمک حلقه های شیون شد
Qəzəl 3844ز برق حسن تو هر خار نخل ایمن شدز عارض تو چراغ بهار روشن شد
Qəzəl 3846زخنده دل به لعب لعل یار مفتون شدکباب را زنمک شوق آتش افزون شد
Qəzəl 3847رخ بهار ز ته جرعه توگلگون شدزدرد عشق تو رنگ خزان دگرگون شد
Qəzəl 3848خوشم که خرده جان صرف یار جانی شددو روزه هستی من عمر جاودانی شد
Qəzəl 3853خوش است حس که در پرده حیا باشدکه بدنماست پریزاد خودنماباشد
Qəzəl 3855زانقلاب دل آسوده بیشتر باشدکمند وحدت ما موجه خطر باشد
Qəzəl 3861ز چهره حال دل زار من عیان باشدکه از شکستن دل رنگ ترجمان باشد
Qəzəl 3862دل گشاده من گلستان من باشدسراب من نفس خونچکان من باشد
Qəzəl 3876دلم بجا زتماشای دلنوازآمدشکار وحشیی از دام جست وباز آمد
Qəzəl 3877نه هرکه خواجه شود بنده پروری داندنه هرکه گردنی افراخت سروری داند
Qəzəl 388مهیا در دل تنگ است برگ عیش بلبل راز خود طرف کلاه غنچه بیرون آورد گل را
Qəzəl 3882چنان که حسن ترا هیچ کس نمیداندز عشق حال مرا هیچ کس نمیداند
Qəzəl 3885کمند زلف تو خود را به آفتاب رساندتوان به چرخ سرخودزپیچ وتاب رساند
Qəzəl 3891خزان رسید وگل افشانی بهار نماندبه دست بوسه فریب چمن نگار نماند
Qəzəl 3897موحدان که به لیل ونهار ساخته اندبه یاد زلف ورخ آن نگار ساخته اند
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.