Qəzəl 3354

حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3355

از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کردمنع بیطاقتی قبله نما نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3361

سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3363

آن که منع من مخمور ز صهبا می‌کردلب میگون تو را کاش تماشا می‌کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3366

حسن آن روز که آیینه مصفا می‌کردعشق در پرده زنگار تماشا می‌کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3368

خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3372

Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3376

اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3377

چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3379

تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 338

اگر غفلت نهان در سنگ خارا می‌کند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا می‌کند ما را

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3381

قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3382

عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3385

آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3395

چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3399

اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3400

پایم از گرمی رفتار چنان می‌سوزدکه دل آبله بر ریگ روان می‌سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3401

Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3406

Nə bizim məstliyimizdən birinə dəydi xətər,Nə bizim söhbətimizdən bir adam çəkdi zərər.

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3407

می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq

Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.