Saib Təbrizi: Eşq
حسن روزی که صف آرایی آن مژگان کردصف محشر علم شهرت خود پنهان کرد
Qəzəl 3355از تپش منع دل بی سر و پا نتوان کردمنع بیطاقتی قبله نما نتوان کرد
Qəzəl 3361سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
Qəzəl 3363آن که منع من مخمور ز صهبا میکردلب میگون تو را کاش تماشا میکرد
Qəzəl 3366حسن آن روز که آیینه مصفا میکردعشق در پرده زنگار تماشا میکرد
Qəzəl 3368خضر اگر چاشنی تیغ شهادت می کردز آب حیوان به لب خشک قناعت می کرد
Qəzəl 3372Hanı bizdə elə can, zülfi-pərişana dözə,Ümidim yoxdu, ürək bir də bu hicrana dözə.
Qəzəl 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Qəzəl 3377چه تمتع ز لبش دیده حیران گیرد؟از نمکزار چه مقدار نمکدان گیرد؟
Qəzəl 3379تا دلی از کف ارباب وفا می گیردبارها فال ز دیوان حیا می گیرد
Qəzəl 338اگر غفلت نهان در سنگ خارا میکند ما راجوانمردست درد عشق، پیدا میکند ما را
Qəzəl 3381قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد
Qəzəl 3382عشق اول به دل سوخته آدم زدمایه ور شد ز دل آدم و بر عالم زد
Qəzəl 3385آن کسی چشم و چراغ است نظر بازان راکه چو یعقوب درین کار نظر می بازد
Qəzəl 3387عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد
Qəzəl 3389باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد
Qəzəl 3392زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد
Qəzəl 3395چه میان است که دایم چو دل من لرزداینقدر مور مگر بر سر خرمن لرزد؟
Qəzəl 3398عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد
Qəzəl 3399اشک گرمم جگر وادی محشر سوزدداغ تبخال به کنج لب کوثر سوزد
Qəzəl 3400پایم از گرمی رفتار چنان میسوزدکه دل آبله بر ریگ روان میسوزد
Qəzəl 3401Heç görübsən birini, çirkin üzə heyran ola?Kor elə kordur, nə fərqi ev ola, meydan ola.
Qəzəl 3406Nə bizim məstliyimizdən birinə dəydi xətər,Nə bizim söhbətimizdən bir adam çəkdi zərər.
Qəzəl 3407می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.