Eşq
مطلع انوار زلفت مسکن جان و دل است«رب انزلنی » بیان آن مبارک منزل است
Qəzəl 33سلطان غمت را دل پردرد مقام استآن دل چه نشان دارد و آن مرد کدام است
Qəzəl 36منم آن مجمع البحرین که پر لؤلؤی مرجان استکه دایم در خیال من لب و دندان جانان است
Qəzəl 37بخت ابد یار آن که با تو قرین استبا تو نشستن به از بهشت برین است
Qəzəl 38عرش رحمان است رویش، علم الاسما گواستاعتقاد اهل حق این است و قول مصطفی است
Qəzəl 39چشم بیمار تو تا مست و خراب افتاده استدر سر من هوس جام و شراب افتاده است
Qəzəl 40ساقی سیمین برم جام شراب آورده استآب گلگون، چهره آتش نقاب آورده است
Qəzəl 41مسجد و میکده و کعبه و بتخانه یکی استای غلط کرده ره کوچه ما! خانه یکی است
Qəzəl 43آن که بر لوح رخت خط الهی دانستبنده عشق الهی شد و شاهی دانست
Qəzəl 44چشم تو فتنه ای است که عالم خراب اوستمستی دیر و باده ز جام شراب اوست
Qəzəl 45ای دل! بلا بکش چو دلت مبتلای اوستخوشنود شو بدانچه مراد و رضای اوست
Qəzəl 46مطلع نور تجلی آفتاب روی اوستلیلة القدری که می گویند هست آن موی اوست
Qəzəl 47بیار باد صبا شمه ای ز طره دوستکه آفتاب جهانتاب زیر سایه اوست
Qəzəl 48الله الله این چه نور است آفتاب روی دوستاین چنین رویی به وجه الله اگر آری نکوست
Qəzəl 49لوح محفوظ است پیشانی و قرآن روی دوست«کل شی ء هالک » لاریب اندر شأن اوست
Qəzəl 50غرقه در دریای عشقش حال ما داند که چیستاین سخن آسوده بر ساحل کجا داند که چیست
Qəzəl 51مشرک بی دیده کی احوال ما داند که چیستمرد حق بین معنی سر خدا داند که چیست
Qəzəl 53جز وصل رخت چاره درد دل ما نیستاین حال که را باشد و این درد که را نیست
Qəzəl 56خاک باد آن سر که در وی سر سودای تو نیستدور باد از شادی، آن کو یار غمهای تو نیست
Qəzəl 57حیات زنده دلان جز به عشقبازی نیستمباز عشق به بازی، که عشق، بازی نیست
Qəzəl 59خلاف خوی رضا، یار ما گرفت و گذاشتنقیض و عکس وفا و جفا گرفت و گذاشت
Qəzəl 60آرزومندی و درد هجر یار از حد گذشتدر غمش صبر دل امیدوار از حد گذشت
Qəzəl 62دل بی تو از نعیم دو عالم ملال یافتخرم کسی که با تو زمانی وصال یافت
Qəzəl 63خون ببار از مژه ای دیده! که دلدار برفتمونس جان و قرار دل بیمار برفت
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.