Eşq
حق بین نظری باید تا روی مرا بیندچشمی که بود خودبین، کی روی خدا بیند
Qəzəl 130قمر از روی تو دارد خبری، میگویندهست خود، روی نکو چون قمری، میگویند
Qəzəl 131قبله عشاق عارف صورت رحمان بودجان و دل در عشق جانان باختن خوب آن بود
Qəzəl 133بازآ که بی رویت شدم سیر از جهان و جان خودیارب مبادا هیچ جان دور از بر جانان خود
Qəzəl 134نیستم یک دم ز عشقت ای صنم پروای خودرحمتی کن رحمتی بر عاشق شیدای خود
Qəzəl 135آفتاب روی یار از مطلع جان رخ نمودیا مه من از شب زلف پریشان رخ نمود
Qəzəl 136گر ماه من شبی چون تابان قمر برآیدباشد سر زوالش خورشید اگر برآید
Qəzəl 138به جان وصل تو میخواهم ولیکن برنمیآیدبه دست عاشق این دولت به جان و سر نمیآید
Qəzəl 139مقام عشق مهرویان دل پردرد میبایددل پردرد جانبازان ز هستی فرد میباید
Qəzəl 140مرا خون هست از چشمم، می و ساغر نمیبایدچنین مخمور و مستی را مِیِ دیگر نمیباید
Qəzəl 142آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
Qəzəl 144جان به لب تا نرسید از تو به کامی نرسیدتا نشد دل ز جفا خون به مقامی نرسید
Qəzəl 145ساقی سیمین برآمد باده میباید کشیدحرف رندی بر سر سجاده میباید کشید
Qəzəl 146شرح غم دل ما با یار ما که گوید؟گر محرمی نباشد جان غصه با که گوید؟
Qəzəl 147روشن است این و راست میگویدآن که «مه روی ماست» میگوید
Qəzəl 148کفر زلفت گر نهد بر سر مرا یکبار بارنیست ایمانم اگر باشد مرا زان بار بار
Qəzəl 149مست جام حسن یارم وز دو چشمش پرخمارساقیا این مست را پیمانه دردی بیار
Qəzəl 150در خرابات عشق وقت سحرراه بردم از آن که بد رهبر
Qəzəl 151دوش باز آمد به برج آن طالع ماهم دگردولتم شد یار و بخت سعد همراهم دگر
Qəzəl 152ای با دلم عشق تو را هر لحظه بازاری دگرکار دلم شد عشق تو، دل چون کند کاری دگر
Qəzəl 153ای گل روی تو را حسن و بهایی دگرزلف تو از هر گره نافه گشایی دگر
Qəzəl 155دلبری دارم بغایت شوخ چشم و فتنه گرچون کنم؟ شوخ است و با او برنمی آیم دگر
Qəzəl 157تکیه کن بر فضل حق، ای دل ز هجران غم مخوروصل یار آید، شوی زان خرم، ای جان غم مخور
Qəzəl 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.